Kyrah's Avonturen

Rinus

2012-02-10T17:20:00.000+01:00

Woef, waf, volgens mij heb ik al eens geblaft, dat mijn grote vriend Rintje, oeps, Rinus, samen woont met o.a. Wammes en Tip, twee Duitse staanders langhaar.

Alles wat die twee honden uitvreten, aapt Rinus na. Dus ook het opjagen van wild. Ik keek dan ook niet vreemd op, toen Rinus op onze laatste wandeling, twee eenden in het vizier kreeg en er als een idioot achteraan stoof.

"Waf, waf, Kyrah, kijk eens, eenden, kom gauw". "Gaap, Rinus, kom op zeg, die krijg je never nooit te pakken, laat ze lekker met rust".

Maar Rinus wilde natuurlijk aan het thuisfront blaffen, dat hij op jacht was geweest.

Maar ja, overal ijs (glad dus) en die eenden waren ook niet van gisteren, dus die waggelden gauw naar de overkant. Ik zag Rinus denken, "hoe krijg ik die twee te grazen?"

Hij neemt een reuzensprong en glibbert vervolgens naar de overkant. "Woef, Kyrah, kom dan, ik heb ze bijna". Ik dacht mooi niet, je zoekt het maar lekker zelf uit, want volgens mij gaan ze opstijgen.

"Woef, waf, en ja hoor, de twee eenden namen een aanloop en weg waren ze, het luchtruim in". "En Rinus, grahahaha, Rinus had het nakijken, maar wel een mooi verhaal voor het thuisfront".

Schaatsen

2012-02-03T19:42:00.002+01:00

"Woef, waf, Rinus, kijk toch eens wat een ijspret, dat lijkt mij ook hartstikke gaaf. " "Zullen wij dat ook eens proberen?" "Waf, Kyrah, nou dat weet ik niet hoor". "Ah joh, kom op, ik weet een heel mooi plekje, hebben we onze eigen schaatsvijver, zonder pottenkijkers."

"Woef, Rien, blaf nu zelf, dat is toch een geweldige ijsvloer, zo glad als een spiegel. Yippie".
"Even kijken of ik de dubbele Axel nog kan of zal ik met de Rittberger beginnen?"

"Waf Rinus, goed zo". "Woef Kyrah, ik ben zo bang dat ik val". Waf, nou zeg je hebt wel vier poten hoor, dat gaat helemaal goedkomen".

"Woef, waf, kom maar, linkerpoot naar voren, rechterachterpoot bijzetten, rechtervoorpoot, goed zo Rintje, je schaatst, super".

"Woef, baas, kijk mij eens, ik kan schaatsen".
"Kom Kyrah, laat mij die drievoudige Flip nog eens zien".
"Waf Rien, kalm aan zeg, je kunt dan wel een natuurtalent zijn, maar het blijft oppassen ge-
blazen". Grahahahha.

Smikkelen

2012-02-01T21:48:00.000+01:00

Ha fans, even weer een update van de vrolijke zusjes uit Markelo. Ben benieuwd wanneer ik weer in een avondvullende film mag optreden. Woef, waf. Maar ik zou zo blaffen, klik op onderstaande link en genieten maar weer.

Smikkelen

Zoekplaatje

2012-01-30T16:25:00.000+01:00

Woef, waf, ik vind het heerlijk om mijn viervoetervrienden af en toe de gek aan te steken. Dit keer was Oesja aan de beurt.

We liepen langs enkele weilanden met "graseters", grhahaha.

"Woef, Oesja, kun jij de tien verschillen aanwijzen?"

"Waf, waf, Kyrah, dan moet ik ze even nader bestuderen, euhhhhhh, mmmmmm, euhhhh."

Woef, fans, dat duurde en dat duurde, dus heb ik haar even heel snel uit de droom geholpen.

"Woef Oesja, heel gemakkelijk, dit zijn schapen ennnnn........

".......... dit zijn dus kleine pony's". Grahahahhahahha."

En wie zag ik?

2012-01-26T20:34:00.000+01:00

Woef, waf, wat een verrassing daar achter die heuvel.
Mijn hart maakte overuren en het zweet brak me aan alle kanten uit. Cuando, mijn eerste grote liefde.
Als hij mij aankijkt met die grote bruine ogen, val ik bijna in katzwijm. Even een sprintje trekken.

"Woef, Cuandoman, hier ben ik, wat super dat je mij komt opzoeken". "Kon je wel weg van je harem?"

"Woef, Kyrah, blaf me er niet van, ik was blij dat René en ik even bij die gillende keukenmeiden weg konden". "Wat een herrie zeg!" "Waf, ja ik heb het gehoord". "Baasje houdt me op de hoogte met levende beelden". "Hoe is het met Acun dan?" "Woef, helemaal goed, dat is echt een supermoeder hoor".
"Woef, waf, René roept ons, laten we even horen wat hij te melden heeft".

"Ha kanjers, wat dachten jullie van een gezamenlijke foto?" "Even poseren voor de mensen thuis?"

"Woef, waf, omdat jij het bent René en ik wil wel een foto naast mijn nep-bidiabed. Grahahah".

"Mooi stel, vinden jullie ook niet fans!"

Bedevaart

2012-01-25T11:47:00.000+01:00

Woef, waf, was onze laatste wandeltocht educatief, vandaag was het, eummmm hoe zal ik het noemen:
woef, oh ja, eerbiedwaardig!
We kwamen langs een heel mooi kapelletje met een hele mooie dame.
"Dat is de maagd Maria"; zei het baasje. En volgens het baasje en buurvrouw Ria moet je dan eigenlijk een weesgegroetje bidden.
Waf, woef, aangezien ik dat nooit geleerd heb, heb ik wat anders geblaft.
Nu zijn jullie natuurlijk heel nieuwsgierig wat ik geblaft heb.
Ik zal jullie niet langer in spanning laten.

"Am, bam, boterham, pootjes samen, oogjes toe, zo gaat Kyrah naar de hondenhemel toe".
Mooi hé!

Vervolgens kwamen we via allerlei bospaadjes bij meerdere grafheuvels.

"Woef, waf, ja zeg, ik had dan wel een mooi gebedje over de hondenhemel. Maar nu nog niet hoor.
Ik vind het nog veel te mooi hier op deze aardbol. Dus baasje, laten we hier als de wiedeweerga weggaan.

Kijk, daar ginds dat is nog eens gaaf! Wat dat is?, woef, dat horen jullie de volgende keer of niet grahahahah.

Filmpje

2012-01-20T23:43:00.000+01:00

Vanavond weer een avondvullende film gekeken van:

de zingende zusjes

Woef, fans, ze moeten nog wel even flink oefenen, dat is nog lang geen voice of Holland.
Maar oordeel zelf zou ik zeggen. Dus klik op bovenstaande link. Woef, waf.

Cirkels

2012-01-19T11:46:00.000+01:00

Elke week zoeken het baasje en buurvrouw Ria weer een mooie wandelroute uit, jullie weten het inmiddels wel. Waf, woef, de bekende knopen.
Dit keer zouden we starten in Vasse. Staat daar toch een heel raar beeld. Woef, baasje vond het wel bij mij passen, dus op de foto met het gedrocht.
Dat groene touw, niet mijn ding hoor, maar woef, waf, baasje had mijn riem vergeten. Vinden jullie dat niet vreselijk stom fans. Maar gelukkig voor ons, voerde onze tocht door de binnenlanden. Dus stiekem heb ik heel veel los gelopen.

We liepen in het dal van de Mosbeek. Woef, gave beek hoor, lievelijk slingerend door het dal. Maar ook lekker water. Dus geregeld moest ik even mijn vieze smaak wegspoelen.

Woef, waf, blijkbaar liepen we langs de Duitse grens, want opeens werd onze weg versperd door een grenspaal.
Gelukkig was er geen douane in de buurt, want niemand van ons had zijn pas bij zich.

Dit keer had onze tocht ook iets educatiefs, we kwamen nl. langs de cirkels van boer Jannink. Woef, waf, nee niet van boer Jannink in de Plaay, nee boer Jannink bij Mander. Dat was een hele slimme boer. (grahaaha, zijn altijd slim hé!) Die had bedacht om een rond maisveld te maken, hoefde hij alleen maar rondjes met z'n trekker te rijden.

Woef, ik vond het wel grappig hoor, zo'n grote vlakte, we liepen dus een heel groot rondje. En je kon heel ver kijken. Maar verder kon het educatieve mij gestolen worden.
Maar fans, zeker een tocht die ik kan aanbevelen, ik kon nl. heerlijk rennen. waf, waf.

IJsvrij

2012-01-19T11:23:00.000+01:00

Waf, woef, toen we maandag uit het raam keken, was de boerenkool hartstikke bevroren. Dus tijdens ons ochtendwandelingetje kwam ik toch waarachtig ijs tegen. En dat heeft net als water een grote aantrekkingskracht.
Baasje woef, waf, alsjeblieft, mag ik?, ja mag ik echt?

En gelukkig het mocht. Dus ik als een gek aan het krabben, om toch maar een gat te krijgen in dat mooie ijs.
Maar eerlijk geblaft, kreeg ik wel hele koude voeten. Dus thuis gekomen ben ik gauw met mijn voetzooltjes voor de kachel gaan liggen.
Woef, waf, helaas schoot de voetreflexmassage er bij in. Baasje had geen tijd, grrrrrrr.

Wasbeurt

2012-01-14T19:41:00.000+01:00

Grrrrrr, waf, woef, als ik er aan denk wordt ik nog weer pissig (OEPS sorry fans). Maar goed, als het baasje de autosleutels pakt, wordt ik helemaal blij. Ik houd namelijk van autorijden. Dus stond ik alweer in de startblokken. "Woef, waf, baasje, mag ik mee?". En hoera ik mocht mee. Ik wist niet waar naar toe, maar dat vind ik dan bijzaak.

Woef, waf, komen we in een wassalon terecht. Dus ik dacht wat krijgen we nu. Het is toch niet de bedoeling dat ik een wasbeurt krijg.
Oké, ik geef het eerlijk toe, ik was de laatste tijd wel heel erg enthousiast met elke waterplas die we tegenkwamen.

En de berg zand in huis was de laatste keer ook wel erg hoog. Maar een wassalon, woef, waf, krijg nou wat.

Dus ik dacht, baasje je kunt me wat, je krijgt mij er met geen tien paarden uit. Ik blijf zitten waar ik zit.
Je moet toch inmiddels wel weten, dat ik een voorliefde heb voor water en dan gaan we niet kinderachtig doen over een beetje zand, woef, waf.

Waf, gelukkig was het baasje niet kinderachtig. Toen ze de achterklep dichtdeed, hoorde ik haar nog net zeggen:" Zo Kyrah, ga maar een lekker dutje doen, ik ga de auto even een grote wasbeurt geven".
Pfffff, wat een opluchting.

Maar van dat dutje is niet veel gekomen, waf, woef, wat een herrie. Volgende keer loop ik niet zo hard als het baasje weer met de autosleutels zwaait.

Kniepertjes

2012-01-11T13:35:00.000+01:00

Vandaag eens geen knopen-
tocht, maar een kniepertjestocht. Woef, waf, dat schijnen een soort wafeltjes te zijn. Helaas heb ik echter geen wafeltje gezien, woef, laat staan geproeft.
Voor de veran-
dering werd de route met klompen aangegeven. Ook wel leuk.

Vol goede moed, waf, waf, ging het baasje samen met de tantes Maria en Gerda op pad. Maar met ons, nog vele anderen. Nooit geweten, woef, woef dat die kniepertjes zo populair waren.
Maar niet alleen de kniepertjes fans, nee ook ik, was weer eens ontzettend populier. De mensen vonden mijn gestroomlijnde lijf en edele kopf (dat zei een keurmeester hoor, ikke niet) geweldig.
Ook vroegen de mensen hoe oud of ik dan wel was. Gelukkig woef, waf, kon het baasje nu zeggen dat ik al 2 jaar oud was.

Waf, woef, helaas was de route hier en daar nogal modderig en nat. Het kostte de dames dus moeite om droge voeten te houden, grahahaha. Ik vond al die rotzooi op pad wel heerlijk. Als ik die modder en het water onder mijn voetzooltjes voel, krijg ik altijd rillingen. Het voelt, woef, waf nl. net als een massage. En je krijgt ook nog eens hele zachte voetzooltjes.

Aan het einde van de tocht was er gelukkig een verrassing. Geen kniepertjes, maar woef, waf, erwtensoep. Nou dat was heel errrrrrg lekker. Een keer wat anders als al die droge brokken. En de toeschouwers vonden mij maar een keurige hond, omdat ik lekker van tafel at. Grahahahah.

Op de weegschaal

2012-01-07T16:31:00.000+01:00

Woef, waf, ik niet hoor fans, nee het jonge grut in Markelo moest gewogen worden. En dan is het wel heel gaaf, als dat op de film komt, dus klik onderstaande link aan en jullie zijn weer helemaal op de hoogte.

klik hier Op de weegschaal

Jarig

2012-01-07T14:31:00.000+01:00

Hieperdepiep, hoera. Ja fans, vandaag ben ik 2 jaar geworden en dat moest dus gevierd worden. Omdat ik ook naar school moest, mocht ik van het baasje aan alle vriendjes en vriendinnetjes een snoepzak uitdelen.
Dat vond (van links naar rechts) Ciska, Charlie, Fayza en natuurlijk Rintje hartstikke lekker.

Waf, speciaal voor vandaag kreeg ik een feestelijke sjaal om. En het was natuurlijk reuze gezellig, vooral omdat er ook nog hieperdepiep geblaft werd.

En kadootjes, woef, waf, die horen er ook bij. Van het baasje krijg ik vanavond een extra lekker diner heeft ze gezegd.

De tantes Gerda en Maria brachten mijn lievelingsbrokjes mee en van Oesja kreeg ik een dikke lebber.

Woef, waf, toen kwam buurvrouw Ria met iets heel lekkers, nl. runderbot met vlees.
Slurp, mijn verjaardag kan niet meer kapot. grahahaha.

Nieuwjaarsbot

2012-01-04T11:37:00.000+01:00

Woef, waf, die hondenbaasjes hebben soms ook wel leuke tradities zoals een nieuwjaarsborrel drinken. Dus toen wij weer nieuwjaarsvisite kregen, dacht ik, weet je wat, als Luca mee komt, delen wij een nieuwjaarsbot.

"Waf, goede-
morgen Kyrah, gelukkig nieuw-
jaar meisje".
"Meisje? Luca, ik ben wel 20 keer zo zwaar als jij en vergeleken bij jou ben ik wel een reuzin, dus meisje!".
"Waf,nou ja zeg, het is lief bedoeld hoor".

"Okè, okè, no hard feelings, maar jij ook een gelukkig nieuwjaar gewenst hoor."
Onder ons geblaft, fans, Luca is een echte dribbelkont en als hij de kans krijgt racet hij door het huis, onder stoelen en tafels en dan heb ik het nakijken. Dus met hem tikkertje doen, is niks aan, want ik verlies altijd. En ik word er ook doodmoe van. Dus tijd voor wat nieuws.
"Luca, ik heb een leuk spelletje voor je bedacht, botjes zoeken, hoe lijkt je dat?"

"Waf, woef, Kyrah, dat lijkt mij geweldig." "En als ik het botje vind, mag ik hem dan ook houden?".
"Woef, dan is hij helemaal voor jou (is toch al afge-
kloven, grahah)".
Weet je fans, voordat ik met mijn ogen kon knipperen, was hij foetsie.

En binnen 1 minuut had hij het botje gevonden. (Waf, ik had het ook heel gemakkelijk gemaakt hoor).

"Waf, Kyrah, wat een lekker botje en wat een goed idee zeg". "Woef, graag gedaan kerel, je mag hem helemaal aflebberen".
Zo, hij vermaakt zich wel, dus ik heb tijd een voor een dutje grhahahah.

Puppy's

2012-01-02T20:06:00.000+01:00

We waren nog maar net thuis van ons ochtendwandelingetje, toen het baasje gebeld werd door ome Albert van de Dracc's clan. Acun ging bevallen.
Woef, waf, baasje als een wiedeweerga allerlei attributen gepakt, mij gedropt (niet heus hoor) bij buurvrouw Ria en toen snel als de wind richting Markelo.
Gelukkig voor mij en al onze fans, heeft het baasje de bevalling gefilmd. Dus ik zou zeggen, klik op onderstaande link en bewonder de nieuwe dochters van Acun. Woef, jullie lezen het goed, ze heeft weer alleen maar meisjes gebaard.

Klik hier: Acun weer mama

Acun, meid, namens mij van harte gefeliciteerd, je bent een toppertje.

Als jullie meer nieuws willen weten, klik dan op de web-site van mijn peetooms.

Reizigers

2012-01-01T13:07:00.001+01:00

Woef, waf, wat een lawaai hier op deze vijver. Het lijkt wel een vergadering van watervogels.
Ik dacht hier even rustig te kunnen mediteren, maar helaas. Maar, waf, wat zie ik daar toch in de verte?
Het lijkt wel, inderdaad, het is .........

.... Mijnheer Aalschover. Volgens mij doet hij ook een poging om te me-
diteren.
"Woef, waf, hoeeeee, mijn-
heer Aalscholver, hoe is het met u?"
"Hallo Kyrah, het kon beter, ik ben een beetje droevig, snik, snik".

"Waf, droevig, waarom toch?, het is een prachtige dag". "Of komt het omdat u niet aan uw dagelijkse meditatie toekomt met al dat gesnater?"
"Snik, nee dat is het niet, mijn vrienden en vriendinnen maken zich gereed voor hun vertrek naar het zuiden". "En dan blijf ik weer alleen achter, met misschien wat bejaarde ganzen, die de reis niet meer aankunnen".
"Woef, waf, dat is inderdaad wel droevig". "Misschien kan ik wat vaker langs komen om een blafje met u te maken". "Maar uw vrienden en vriendinnen maken wel erg veel lawaai, dan is het straks toch lekker rustig?"
"Oh Kyrah, maar ze kunnen het nog niet eens worden over de vliegroute die ze gaan nemen en wie als eerste de koppositie inneemt". "Vandaar al dat gesnater". "Maar volgens mij zijn ze eruit en klaar voor vertrek". "Ja kijk, Jodocus Kwak gaat voorop". "Een hele goede keuze, want die heeft heel veel ervaring opgedaan tijdens zijn vorige reizen".

En inderdaad, daar gaan ze. Ik zie mijnheer Aalscholver voorzichtig een traan wegpinken. "Woef mijnheer Kraanvogel, u zult zien, de tijd vliegt voorbij en voordat u het weet zijn uw vrienden en vriendinnen weer terug van hun vakantie".
"Snik, ja Kyrah, je hebt gelijk en heel eerlijk gesnaterd, is het ook wel fijn om weer rustig te kunnen mediteren".
"Woef, ik bedoel maar, alles heb z'n voor en z'n tegen!"

2012

2012-01-01T12:30:00.000+01:00

"Woef, hik, waf, sorry fans, ik moet nog even bijkomen van de drank van gisterenavond. Ik heb vanochtend een beetje een houten kop. Waf, woef, maar het baasje en ik wensen jullie allemaal een heel voorspoedig en gezond 2012.
Natuurlijk horen daar ook goede voornemens bij. Omdat ik, woef, waf, niet rook, heb ik bedacht dat ik beter ga luuster'n naar de baas. Grahahahah.

Prettige feestdagen

2011-12-20T15:09:00.000+01:00

Woef, waf fans, ook dit jaar zijn het baasje en ik naar een geheime lokatie gegaan om speciaal voor jullie een Christmas-special op te nemen.
We hebben heel erg hard geoefend op zang, dans en natuurlijk instrumenten.
Dus ik zou zeggen, klik onderstaande link aan en geniet. Grahahaha.

prettige feestdagen

IJskoude honden

2011-12-19T16:45:00.000+01:00

Yoehoeeeeee, yoehoeeeeeee, hoorde ik in de verte. De koude rillingen liepen over mijn ranke lijf. Het leek wel wolvengehuil. Nu ben ik gelukkig niet bang aangelegd, dus moest ik wel even op onderzoek uit.

Kom ik toch midden in een meute hele speciale honden terecht. Allemaal gekleed in een heel hip oranje gekleurd tuigje. Woef, je snapt wel fans, daar moest ik even nader kennis mee maken.
"Woef, waf, ha doggie's ik ben Kyrah, jullie soort heb ik nog nooit gezien". "Waf, waf, dat moeten we dan even heel gauw rechtzetten". "Ik ben Aika, daar links is mijn vriend Piri, en die 2 meiden daar zijn Amber en Ruska". "Wij zijn Siberian Husky's".
"Woef, waf, komen jullie helemaal uit Siberië?, daar is het toch hartstikke koud". "Waf, nee hoor, onze voorouders komen daar vandaan, maar wij wonen in Borne" .
"Woef, waf, maar wat doen jullie dan hier in de Plaay?". "En waarom hebben jullie van die tuigjes aan?"
"Nou, woef, weet je Kyrah, normaal trekken wij een slee in de sneeuw". "Waf, Aika, maar hier ligt helemaal geen sneeuw, ik kan gelukkig nog steeds met mijn dunne jas aan naar buiten".
"Woef, Kyrah, laat me nu even uitblaffen, bij gebrek aan sneeuw trekken wij een kar met wielen". "Woef, kijk maar die mooie oranje bolide is van ons".
"Waf, trekken jullie echt die kar?, maar hoe weet je waar naar toe moet dan?". "Woef, blaft Piri, wat een domme hond ben jij Kyrah, onze baas natuurlijk, die stuurt de kar".

Ik ben met stomheid geslagen, volgens mij riekt dit naar hondenarbeid. Maar als ik die meute zo bekijk, heeft het lichamelijke werk geen nadelige invloed, want ze staan blijkbaar te popelen om weg te rennen.

"Woef, waf, Kyrah, leuk kennis met je gemaakt te hebben, maar onze baas geeft het teken dat we ons moeten klaarmaken voor vertrekken;" blaft Ruska.
" Woef, waf, ik weet wanneer ik teveel ben hoor, ik laat jullie lekker je werk doen". "Mijn rondje zit erop, ik ga lekker bij de kachel liggen". "Misschien komen we elkaar nog wel een keer weer tegen, kunnen we lekker bijblaffen". "Ik ben wel heel nieuwsgierig naar jullie avonturen".
"Woef;" Kyrah;" blaft Ruska; "als je meer wilt weten, kijk dan maar op onze site www.miortok.nl".
"Oké, ga ik zeker doen doggie's, veel plezier nog".
Als baasje en ik verder lopen, horen we het gehuil, yoehoeeeeeeee langzaam wegsterven in de verte. Die doggie's zijn wel heel snel hoor.

Herrieschoppers

2011-12-14T09:57:00.000+01:00

Waf, woef, op onze wandelingen komen we toch altijd vreemde dingen tegen. Gisteren moesten we zelfs heel voorzichtig zijn. Woef, we kruisten namelijk het pad van een hele koppel ganzen.
Nooit geweten, dat die zo gevaarlijk zijn.

Baasje kan wel zeggen dat het goede erfbewakers zijn, maar ik ben blij dat ik bij ons huis mijn plekje niet hoeft te delen met die waggelaars.

Gak, gak, gak, gakgakakakak. Vreselijk, niet alleen gemeen maar ook wat een herrieschoppers. Woef, waf, toen ik dreigde met ganzenlever, (een delicatesse in la douce France), zetten ze het met z'n allen op het waggelen.

Opgelucht dat we zonder slag of stoot dit obstakel hadden overwon-
nen, wachtte ons een volgende uitdaging.

Ooit wel eens geiten aan een riem gezien? Woef, ik dus nu wel.

Waf, waf, ik dacht, zie ik het wel goed of heb ik nu echt een bril nodig. Maar nee hoor, het was toch echt zo. Baasje en buurvrouw Ria lagen dubbel van de lach. Nou toen kon ik ook mijn lachen niet meer bedwingen, grahahahah.

Dit moesten we toch echt even van dichterbij inspecteren.

Buurvrouw Ria was heel nieuwsgierig naar de namen van die 2 geiten. "Meeeeeee ik heet Douwe, meeeeeee en ik heet Egbert.
Nou fans, toen hadden we de poppen aan het dansen.

Ik dacht toch werkelijk dat het baasje en buurvrouw Ria het ter plekke in de broek deden van het lachen.
Ik moet zeggen, ik had ook moeite om mijn plasje op te houden. Je zult maar naar een koffiemerk genoemd worden. 2 koffiebonen aan een riem, grahahahahah

Buurmans kippen

2011-12-08T13:02:00.000+01:00

Woef, wat hoor ik toch elke keer? Tok, tok, tok, tok, hoehoe Kyrah . Ik ben hier. Ik kijken, nog eens kijken.
"Och ja natuurlijk, het is Juultje een van de kippen van buurman Bennie".
"Woef fans, ja, buurman Bennie heeft ook een aantal kippen".

"Die zien er heel anders uit als Bep en Toos in la douce France".

"Neem bv. Juultje, ze is behoorlijk uit de kluiten gewassen, heeft een heel mooi lichtbruin vederdek.
"Maar weet je fans, Juultje is wel een beetje een zeurkip hoor". Misschien komt dat, omdat ze al een bejaarde kip is". "Ze heeft het altijd over haar kwaaltjes, zoals haar kalktenen".

"He Juul, kom eens wat dichter-
bij, dan kunnen mijn fans je ook bewonderen." "Tok, tok, Kyrah, dat durf ik niet hoor." "Tok, je weet toch wel dat ik heel erg schuw ben".
"Woef, kom op zeg, stel je niet aan". "Van al die dames, heb jij altijd de hoogste tok".

"En als buurman Bennie jullie trakteert op cake, ben jij altijd haantje (oeps Kipje) de voorste".

"Tok, tok, omdat je zo aandringt". "Waf, hoe gaat het met je kalktenen?" (ik moet natuurlijk wel een beetje belangstelling tonen). "Tok,toktok, tok, oh Kyrah, tok me er niet van". "Ik had vannacht ook weer zo'n last". "Ik heb geen oog dicht gedaan, het jeukte verschrik-kelijk".

"Woef, misschien moet je wat vaker een ommetje maken". "Tok, tok, Kyrah, denk je dat dat helpt?"
"Woef, vast wel, anders wordt je misschien wel een soepkip". "Tok, tok, een soepkip?, wat is dat?". "Oh Juul dat wil je niet weten". "Waf, woef, bij nader inzien, denk ik dat je daar toch te oud voor bent". "Buurman Bennie en buurvrouw Ria, houden vast niet van zo'n taaie oude doos, grhahahahah".

Kilometervreter

2011-12-05T16:24:00.000+01:00

Uch, uch, kuch, dat ben ik niet hoor, maar het baasje ging zo te keer. Die was een beetje sloerig in de rakkert. Nog nooit van gehoord, maar ik snap het wel. Woef waf, dus liet mijn secretaresse mij een beetje in de steek waardoor ik een beetje achter loop met mijn wederwaardigheden, grahahaha.

Mijn vriendinnetje Flora is inmiddels weer terug in la douce France. We moesten allebei wel even een traantje wegpinken, want het gaat nu een paar maanden duren voordat we elkaar weer terugzien.
Ze blafte mij dat ze een very good time in Holland had gehad. Ze vond het wel heel jammer dat ze geen meeting had gehad met mijn jolly good friend Rinus. Woef, waf, onder ons geblaft en gezwegen, ik was veel te bang dat ze ook verliefd op Rinus zou worden. Waf, woef. We hebben elkaar beloofd dat we gaan schrijven, zodat we elkaar niet teveel gaan missen.

Dat was dus vorige week. Gisteren zijn het baasje, de tantes Gerda en Maria en ik naar België gereden om onze lieve vrienden Jitsel, Frans en Randy te bezoeken. Dus fans, waf, woef, ik ben net als Flora ook een kilometervreter, grahahaha.

Onze "nep"-
belgen, (het zijn echte kaas-
koppen hoor), zijn altijd weer blij om ons te zien, vooral mij. Jitsel had lekkere kluiven voor mij aangeschaft. Na een uitgebreide knuffelbeurt liet ze me vervolgens vol trots hun nieuwe kippen zien.

"Woef Jitsel, ze lijken wel een beetje op onze leasekippen in la douce France, Bep en Toos".
"Ja, leuk hè Kyrah, en we hebben ook al eitjes gehad".
"Woef, waf Jitsel, wat een geluk, ik vind eitjes heel lekker". Jammer genoeg fans, snapt Jitsel de hint niet.
Dan maar even over wat anders. "Woef Jitsel, hoe heten jullie kippen?". Even zie ik een aarzeling en dan zegt ze; " onze kippen hebben geen namen Kyrah". "Geen namen Jitsel, dat is raar, maar wat doe je dan als je ze roept om te komen eten".
"Nou Kyrah, dan roep ik: " Poet, poet, poet, poeeet". Ik kijk haar verwonderd aan, volgens mij hebben ze toch een tik meegekregen daar in het frietenland. Grahahaha.
Maar 's avonds, voordat we weer terugreden naar ons koude kikkerlandje, heb ik toch nog een lekker gekookt eitje gehad van de naamloze kippen. En weet je wat fans, het smaakte net zo lekker als die van Bep en Toos.

Visite

2011-11-24T10:31:00.000+01:00

Woef fans, ja jullie zien het goed. Dat zijn toch echt Molly en Flora samen met mij op de foto. Flora wilde mij zo graag terug zien, dat haar baasjes Barry en Molly tijdens hun terugreis uit Engeland, via een omweg bij ons zijn neergestreken.
Waf, waf, dat was een geweldig weerzien. Flora was helemaal door het dolle heen. Ik ook hoor.

Natuurlijk moest er toen gewandeld worden. Baasje en ik vonden de wandeling over de essen van Delden een perfect idee. "Waf, woef Kyrah, I like it very much." "Je bent een lucky girl dat je in zo'n mooie omgeving woont." "Woef Flora, word je nooit moe van al dat reizen?" "Oh no Kyrah, ik zie heel much van Europa, ik kan zelfs al een beetje Duits blaffen". "Waf, dat kan ich auch, ich bin in Deutsland geboren". "Woef Kyrah, dan ben je just like me een international dog".

"Woef, Flora, baasje heeft een verrassing voor jullie geregeld, we gaan samen een uurtje naar mijn school!"
"Waf Kyrah, that is very nice." "Ik ben heel erg nieuwsgierig naar jouw school." "Als het maar niet te difficult is".
Anita van het hondentraining Center Twente, had een heel mooi parcours voor ons uitgedacht.
Over de schutting, door de tunnel, het straatje, de wip-wap, kattenloop, het hield maar niet op.
En Flora kon er maar niet genoeg van krijgen.
Molly vond het ook prachtig, dat kon ik wel zien.
En Barry zat op de eerste rij ook te genieten van de prestaties van Flora.

"Waf, woef Flora, wat vond je van al die oefeningen?" "Oh Kyrah, very, very nice". "Maar de tunnel vond ik wel een beetje eng". "Very dark en very long." "Woef, nou ik vond dat je het erg goed gedaan hebt." "Kun je in Frankrijk blaffen, dat je samen met mij naar school bent geweest, woef."

Mooi!

2011-11-21T14:39:00.000+01:00

Rinus!

2011-11-21T10:02:00.001+01:00

Woef, fans, vandaag zag ik mijn grote vriend Rintje weer terug. Dat is me toch een stoere reu geworden. Al mijn zintuigen reageerden op hem. Wat een knappe gozer zeg.

Zijn baasje noemt hem tegenwoordig dan ook Rinus, omdat hij er zo imposant uitziet. Waf, woef, ik moest er wel even aan wennen hoor, dat al zijn babyvet verdwenen is. Maar goed, gelukkig loopt hij nog niet naast zijn poten, dus was het gewoon weer:

"Waf, Kyrah, super dat je weer terug bent." "Ik heb je vreselijk gemist hoor, want Tip en Wammes (zijn huisge-
noten!) willen nooit een spelletje met me doen grrrrr". "Dus wat zullen we eens doen, heb je zin om te badderen in een modder-
poel?"

"Woef, dat was niet tegen dovemansoren geblaft, dus wij allebei met een snoekduik de modderpoel in". "Gelukkig zijn onze baasjes heel sportief, dus kregen wij niet te horen,

dat we als de wiedeweerga uit die rotzooi moesten komen grhahaha".
"Daarna was het achter elkaar aan rennen, verstoppertje spelen, in elkaars poten bijten, heerlijk, het voelde weer als vanouds". "Gelukkig ben ik nog steeds de baas, ook al is hij groter en sterker".

"Woef, Kyrah, volgende week weer?" "Waf, Rintje, oeps Rinus, zeker en vast, volgende week weer."

Vertrek

2011-11-14T19:46:00.000+01:00

Vandaag moesten er weer eens knopen gelopen worden.
Woef, waf, we kwamen terecht in een heel klein gehuchtje Stokkum genaamd. Na wat oponthoud door een vuilniswagen die ons de weg versperde, konden we eindelijk op pad. Het was echt een heel klein gehuchtje, het baasje en buurvrouw Ria telden maar 8 kinderen op de openbare basisschool. Woef, misschien moeten de mama's en de papa's daar eens meer oefenen. Maar de winter komt eraan, misschien helpt dat, grahahaah.

De route verliep niet helemaal vlekkeloos, een routewijzer lag op de grond waar-
door we minder kilometers gelo-
pen hebben. En tot overmaat van ramp, waf, woef, bleven de Nordic-
stokken van buurvrouw Ria hangen tussen de klinkers.

Ik was dus blij toen we eindelijk bij de Schipbeek arriveerden. Lekker zacht gras onder mijn welgevormde voetjes.
Maar het was daar verre van rustig. Een gegak, gegiegel, gekrijs niet normaal meer.
Dus wij allemaal kijken waar dat toch vandaan kwam.

Woef, waf, bleek dat toch uit de lucht te komen. Was er net een groep wilde ganzen gestart vanaf het naburige weiland. Een geweldig gezicht, ze hadden echter wel even moeite om de V te vinden.
Ik heb ze vol verlangen nagestaard. Die gaan toch maar mooi naar het zuiden, naar de warmte. Maar aan de andere kant, ik heb mijn zomerjas inmiddels vervangen voor het winterbontje. Dus laat ik toch maar hier blijven, want anders ga ik zo transpireren woef, waf.

Spelletjes

2011-11-07T17:53:00.000+01:00

Bij ons op het erf is het altijd erg levendig. Geregeld hangt er iemand over het hek om even met buurman Bennie een praatje over de "peerden" te maken of een kopje koffie te komen drinken bij buurvrouw Ria.
Ik kijk dan altijd even om de hoek, of het wel goed volk is. Ik ben immers een waakhond!
Vandaag hoorde ik een bekende auto. Martine met Max en Tess kwamen even een kijkje bij opa en oma nemen. Ik kende het kleine grut bijna niet terug, die waren wel 10 cm. gegroeid tijdens mijn afwezigheid. Maar blijkbaar waren ze ook niet meer bang voor mij, want ze kwamen gelijk naar mij toe gerend.

"Ha Kyrah", zegt Max; "heb je zin om met ons te spelen?" "Ja kijk Kyrah", zegt Tess; "ik heb hele leuke spelletjes uit je speelgoeddoos gehaald".
"Woef, waf, natuurlijk heb ik zin om met jullie te spelen".
"Ik wil graag met de groen bal".

"Weet je Kyrah", zegt Max:" die bal is niet helemaal groen hoor, er zitten gekleurde stipjes op".
"Waf, Max niet zo zeuren, voor mij is die bal gewoon groen en daar wil ik graag mee spelen".
"Max, geef mij de bal, dan gooi ik wel", zegt Tess.

"Woef, waf, vervolgens krijg je dan een discussie en tranen wie er gooien mag en heb ik zoiets van, kom op dreumesen, gaan we nu nog spelen of niet".
"Waf, gelukkig ben ik dan heel wijs en laat ze om de beurt gooien".

"Kyrah, opletten ik ga gooien", zegt Max. "Een, twee, drie, daar komt ie".
"Waf, woef, al mijn zintuigen staan op scherp en bij drie doe ik een sprong en heb ik mijn lievelingsbal klemvast tussen de tanden".

"Waauw, Kyrah, wat goed gevangen, je bent een echte superhond", zegt Max.
"Goed hoor", zegt Tess; "ik vind je de allerknapste hond van de hele wereld".
"Waf, Woef, ik bedoel maar, bij ons op het erf is het altijd spannend!"

Bonne retour

2011-11-01T23:42:00.000+01:00

Alsof het niets is, zo zit ik in la douce France en de volgende dag loop ik alweer te struinen met het baasje en buurvrouw Ria op de Deldense essen.
Iedereen weer hartstikke blij om ons terug te zien. Ze vonden dat ik zo groot geworden was. Het babyspek was blijkbaar verdwenen. Babyspek, dat vond ik maar raar hoor, waf, woef. Ik ben gewoon volwassen geworden, nou ja, uiterlijk dan. Volgens het baasje schort het nog wel een beetje aan het "luuster'n".
Zucht, dus zal ik ook wel weer naar school moeten. Maar goed, nog even bijkomen van de lange reis en lekker bijkletsen met al onze oude bekenden, woef, waf of niet dan!

Afscheid Flora

2011-11-01T19:37:00.000+01:00

Al dat afscheid nemen, ik vind het maar niks. Maar Flora was ook not amused. "I will miss you Kyrah, ik vind het not very nice dat je weer naar Nederland gaat."
"Woef, Flora, ik eigenlijk ook niet." "Maar weet je, ik wil ook graag Rintje weer zien".
"Waf, oh yes Kyrah, je vriend Rintje, misschien kan ik hem ook een keer ontmoeten". "Volgens my is he een very nice dog."
"Woef, waf, ja zeker, hij is mijn allerbeste vriend." Dus ik zou het heel leuk vinden Flora als je bij ons op visite komt, je kijkt gewoon je baasjes Molly en Barry heel lief aan, dan gaan ze misschien wel overstag." "Ze houden immers van reizen en ons dorp is heel mooi".
"Waf, Kyrah I will do dat, lijkt me hartstikke gaaf".
"Woef, waf Flora, dan is het nu tijd om goodbye te blaffen". "Waf, bye Kyrah, see you hopelijk very gauw".

Raar!!!!!!!

2011-10-28T22:48:00.000+02:00

Baasje en ik liepen weer eens onze favoriete wandeling, nl. door het bos achter onze maison. Dat gaat heel stijl omlaag, stijl omhoog, stijl omlaag, afijn jullie snappen het wel, je kuiten gaan er zeer van doen.
Komen we naar verloop van tijd op het plateau van Longchamps, staat daar toch een heel vreemd beest.

"Bonjour", blafte ik: "hoe heet jij?" Het vreemde beest keek mij heel hooghartig aan, spuugde vervolgens in mijn richting (nou zeg!) en blaatte:" Je suis Casimir en ik kom uit een heel ver land!"

"Woef, waf", blafte ik;" waar kom je vandaan dan? en waarom moest je naar mij spugen?, dat vind ik helegaar niet leuk hoor!"

"Nou weet je, ik ben het zat dat iedereen mij aankijkt alsof ik hier niet thuis hoor".

"Woef, waf, maar ik heb ook nog nooit zo iemand als jij gezien hoor, dus sorry".

"Oké excuses aanvaard, ik kom uit Peru, een land hier heeeeeel ver vandaan". "Sommige mensen zijn gek van mijn haar, daar kunnen ze nl. truien van breien".

"Woef, waf, joh, daar heb ik nog nooit van gehoord, als het baasje mij kamt, komt er ook heeeeeeel veel haar vrij. Kunnen ze daar ook een trui van breien?"

"Oh non, pas du tout, helemaal niet, mijn haar is très speciaal".

"Woef, wat jammer, hoewel, ik ben niet zo van het kammen hoor". "Ik haat het grrrrr".
"Oh, maar jouw haar is veel te gewoontjes, mijn haar is zacht als zijde".

Jsonge, wat een verbeelding heeft die lama, mijn haar te gewoontjes, het is wel waterdicht hoor, woef, waf.

Afscheid Bep en Toos

2011-10-22T21:52:00.000+02:00

"Woef, waf, dames, zijn jullie er klaar voor?" "Vandaag zit jullie vakantie er helaas weer op en moeten jullie afscheid nemen van jullie chambre 'd hote ".

"Tok, tok, tok, wij willen niet weg Kyrah". "Bep en ik vinden het hier veel te gezellig, wij zijn al helemaal ingeburgerd". "Tok, zeg dat wel Toos, en weet je Kyrah, hier hebben we onze eigen slaapkamer". "Op St. Gris slapen we met wel 100 andere meisjes in een grote slaapzaal".
"Tok, toooook, toooooook, ik moet er van huilen Toos, en Kyrah, ik ga jou ook verschrikkelijk missen".

"Woef, waf, tuttebelletjes, alles komt goed hoor, maar ik ga jullie ook missen." "Ik heb genoten van onze ochtendgesprekjes". "Maar als ik jullie was zou ik nog beter mijn best doen met het eieren leggen, want dat was ver onder de maat hoor!", anders belanden jullie nog in de pan, oeps, sorry foutje". "Waf, waf, ik zie dat het baasje eraan komt, jullie worden met de auto gebracht, wat een luxe, geniet er maar van".

"Tok, tok, tok, oh Bep, kijk eens, al onze oude vriendinnen, misschien is het toch zo gek nog niet om weer terug te zijn". "Oh, ik zie Daatje, hoeeeeee Daatje, ik ben het Bep, hoeeeeeee".

"Tok, tok, tok, die Bep, zo huilt ze tranen met tuiten en dan doet ze net alsof ze nooit is weggeweest, nou laat ik ook maar dapper zijn". "Misschien mogen we volgend jaar wel weer naar onze chambre 'd hote, tok, tok."

Grote stad

2011-10-18T20:49:00.001+02:00

Zo vlak voor ons vertrek naar Nederland vindt het baasje altijd dat ik weer moet wennen aan de geluiden van de grote stad. Dus hup in de auto (vind ik hartstikke gaaf) en op naar Tournon. Nog steeds mooi weer, maar niet te warm en dan is zo'n uitstapje naar de grote stad echt geen straf. Er is namelijk van alles te zien, maar vooral te ruiken.
Woef, waf, in alle hoeken en gaten wordt mijn neus geprikkeld door lekkere luchtjes. Helaas is mijn baasje niet gezegend met een goede neus voor al die spannende luchtjes en moet ik elke keer au pied, ofwel aan de voet, grrrrrrr.

Tournon en Tain 'd Hermitage worden o.a. verbonden met een voetgangersbrug. Woef, waf, omdat dat ding af en toe wiebelt dacht het baasje dat ik die misschien wel eng zou vinden. Nou fans, helegaar niet hoor. Zelfs afliggen op dat ding was geen probleem. Ik vond het zelfs wel leuk, want al die Franse passanten waren vol bewondering voor mijn ranke gestalte.

Blijkbaar vond het baasje al die dressage, maar een vermoeiende bezigheid, want ze moest zo nodig een thè au citron drinken in het cafè du Sports.
Zucht, in plaats dat ze iets zoekt wat ik ook leuk vind, b.v. een terras met hondenuitloop, zitten we daar aan zo'n saaie boulevard.
Ik loop momenteel toch een beetje met mijn ziel onder de poot, want mijn vriendjes Havar en Shadow en ook hun baasjes zijn weer vertrokken naar Nederland.
Akelig stil hoor, geen spannende ravotpartijen meer, vechten om mijn lekkere bot, maar vooral geen pens meer. Grrrrr.
Tante Dianne had nl. een hele doos pens uit Nederland meegebracht, smullen joh.

Woef, waf, misschien moet ik Havar en Shadow maar eens een brief schrijven als we zo weer thuis zijn. Zij hebben namelijk elke dag pens op het menu. Misschien mag ik een keer bij hun komen eten, grahahah.

Kom op baas, heb je die thee nog niet op, ik wil naar huis.

L'Ambic

2011-10-13T10:59:00.000+02:00

Woef, waf, jaarlijks staat bij ons in het dorp rond deze tijd een mobiele drankstookplaats. Dus onze gasten wilden wel eens weten wat dat was. Dus het hele koor toog in optocht naar het dorp. En een gezellige boel dat het was. En lekker ruiken, woef, bij al die baasjes zag ik het water in de mond lopen en de kwijl aan de lippen hangen. Ik had dat al eens eerder meegemaakt, dus ik vreesde voor de gevolgen.
Want er moest natuurlijk geproefd worden.

"Woef Kyrah, wat is dat toch voor een spul?", blafte Havar. "Waf, waf, ja wat ruik ik toch?", blafte ook Shadow. "Grrrrrr. jongens, maak je borst maar nat." "Onze baasjes hebben zojuist de lippen gezet aan een glaasje alcohol, waar 55% in zit". "Woef, het is niet waar, maar wie loopt er straks met ons terug dan", blafte Havar. "Waf, waf, ja Kyrah", blafte Shadow,;" wie gaat dat doen, want onze baasjes zijn straks natuurlijk stomdronken".
"Woef, waf, geen nood jongens, ik weet de weg". "We nemen ze gewoon op sleeptouw, dat komt wel goed".
Nou fans, het was maar goed dat de plaatselijke bevolking aan de casse-crout (middageten) zat, want ik schaamde me dood. Dat ging van holadijee, yoehoe, de berg op.
De jongens en ik, hadden onze poten vol om het spul naar huis te brengen. Het had èèn voordeel, toen ze eenmaal op bed lagen, hadden wij het huis voor onszelf grahahahaha.

Als jullie nieuwsgierig zijn wat nu precies een L'Ambic is? Baasje had nog net voor de alcoholtest een filmpje gemaakt, dus klik onderstaande link maar aan.

L'Ambic

Gearriveerd!

2011-10-10T15:33:00.000+02:00

Waf, woef, eindelijk dan. Ik weet niet of jullie in mijn gastenboek gelezen hebben, dat er eindelijk visite voor mij uit Nederland zou komen.

Dus gisteren de hele dag op de uitkijk gezeten of ik de auto van ome Henk en tante Dianne al zag aankomen.
Dat zijn nl. de baasjes van Havar en Shadow, 2 stoere reuen. Mannen naar mijn hart.
Eindelijk, woef, woef, daar kwamen ze aangescheurd. Maar ik zie nog een verrassing, ome Albert, een van mijn peetooms is ook meegekomen.

Woef, waf, dat wordt dikke pret. Na een stormachtige begroeting en vele lebbers, zakten die gosers als een plumpudding in. "Waf Havar, kom ga je mee onze jardin verkennen?" "Woef Kyrah, opzouten, ik moet even een middagdutje doen." "Ik ben helemaal gammel van die lange reis". "Tsjonge, daar zit ook weinig muziek in." "Havar kom dan, even rennen is juist goed na zo'n lange zit". Grrrrrrr, Kyrah wat heb ik nu net tegen je geblaft?"
"Woef, waf, okè, ik heb de boodschap begrepen, ik ga wel kijken bij Shadow".

"Waf, Shadow, wil je met spelen?" "Ga je even met mij naar de kipjes kijken?" Die zijn heel leuk, die heten Bep en Toos".
Shadow doet zijn lodderige ogen open en blaft:" Kyrah ik heb geeeeeen zinnnnnnnnnn".

Ik wil even dutten".
"Maar het is hier echt heel leuk hoor, wij hebben ook een echte ezel, Anito, daar wil je vast wel mee kennis maken!"
"Alle honden, wat een saaie boel, ik dacht toch echt dat het ferme jongens, stoere knapen waren".
Gelukkig waren ze vanochtend na een goede nachtrust, een uitgebreide borstelbeurt van ome Albert dan toch eindelijk bereid om samen met mij de boel te verkennen.
Kan het toch nog een dolle boel worden deze week, grahahaha.

Op pad

2011-10-06T20:20:00.000+02:00

Zo fans, eindelijk is het hier wat afgekoeld. Je hoort ons niet klagen hoor, maar pffffffft elke dag 35 graden en dan ook nog naar de hondenschool voor bijles is geen pretje hoor.
Zet het baasje de auto op ons oprit, komen er opeens 2 jachthondjes aanlopen. Zonder halsband of paspoort. Woef, waf baasje volgens mij zijn dat Charlene en Thino.
Baasje kijken, nog eens kijken,:" Je hebt gelijk Kyrah, dat zijn de jonge hondjes van Guy van La Garenne". "Maar dat is gevaarlijk".

Baasje kreeg het onzalige idee om die twee naar hun huis te brengen. Dus ik uit de auto, "Kyrah gaat oppassen". Woef, ja hoor baasje, ik ga wel oppassen.

Maar grahahah, dat bleek dus niet te werken. Niemand thuis en een gat in de hondenren.
Dus weer naar Miallier en bij ons in de garage, het kan verkeren.
Tijd voor een serieuze blaf.

"Waf, Charlene, wat heb je je toch in de kop ge-haald, om met Thino op pad te gaan. Jullie zijn toch nog veel te jong om alleen rond te zwerven".
"Woef, waf Kyrah, ik ben al 8 maanden hoor en ik wilde heel graag Thino laten zien waar ik de vorige week met baasje Guy heb gejaagd".

"Waf, waf Kyrah blafte Thino, niet boos zijn hoor, ik wilde heel graag ook achter een lapin aanrennen.
"Woef, maar je bent nog maar 4 maanden". Stel je voor dat een boze monsieur jullie had meegeno-men." "In China maken ze chop chop van jullie!"

"Woef, echt waar, blafte Thino". "Waf, Kyrah blaft een grapje hoor", blafte Charlene.
"Grrrrrr om dooie donder niet, dat is hartstikke serieus, wees maar blij dat het baasje jullie tijdelijk asiel heeft gegeven".

"Woef, hoelang moeten we hier blijven dan?" "Waf, waf, ik heb gehoord dat Guy jullie na zijn travaille op komt halen".
"Waf, waf Kyrah", blafte Thino;" leuk, kan ik met je spelen".
"Woef, ik dacht het niet, ik ben afgepeigerd van de ecole de canine , ik ga lekker pitten".

"Nou fans, dat werd niet echt een ongestoord dutje, blijkbaar moesten ze ook nog oefenen voor het plaatselijke koor". "Dus, ik was blij dat ze voor mijn diner opgehaald werden, rust in de tent, woef, waf!"

Chateau's en ridders!

2011-09-27T22:36:00.001+02:00

Ik was jullie nog vergeten te vertellen dat ik op een echt slot ben geweest. Nou ja, dat wat er van overgebleven is. Grahahah en dat was een ruïne. Woef, waf maar wel een hele mooie ruïne.
Vanaf grootte hoogte konden we het hele Rhonedal overzien.

Terwijl ik op het muurtje zat, kon ik het wapengekletter horen van lang vervlogen tijden. Ik zag ridders met harnassen aan. Die konden amper een stap verzetten zo zwaar waren die.
En koningen en hele mooie prinsessen. Woef, waf, jammer dat ik niet 500 jaar eerder geleefd heb, dan lag ik misschien wel aan de voeten van zo'n ridder. Kon ik luisteren naar de verhalen over kruistochten en zwaardgevechten.
Woef, maar wie weet misschien ben ik wel een reïncarnatie van zo'n hellehond, grhahaha.
Nee toch maar niet, want volgens mij kregen die heel vaak een schop onder de kont van hun baasje.
Dan heb ik toch liever mijn baasje, die mij aait en knuffelt. Dat is een beter leven.

Woef, waf, ik kom al baasje. Waauw dat is spannend zo'n steile trap. Baasje vindt normaal grote hoogtes niet erg. Maar volgens mij vond ze dit wel een beetje erg steil.
Mij maakt het niets uit. Kom op baasje, hop, hop hop.
Beetje sneller graag, want ik ben heel benieuwd.
Kijk toch eens wat een uitzicht. Woef, vanaf hier kun je de vijand echt goed zien aankomen.
Die kwamen vast via de Rhone aangevaren met hun grote boten, met slaven aan de riemen.
Woef, waf, soms gaat mijn fantasie met mij op de loop, maar blaf nog zelf, dat zou toch iedereen hebben in zo'n omgeving.

Waf, volgens mij was dit de kapel, ik hoor de paters nog brevieren en de nonnetjes galmen:
Adorethe, heb ne bloar an teen, wolst du hem seen. Grahahah.
Dat was het vast niet. Ik denk dat het meer Halleluja en Gloria was.
Woef, volgens mij moeten we weer weg. Ik zie onze Belgische vrienden al in de startblokken staan.
Jammer ik had nog graag wat langer willen mijmeren over vervlogen tijd.
Maar jullie zijn natuurlijk heel nieuwsgierig waar deze ruïne staat!
NU, te paard of met de koets rijd je richting Valence en dan zie je het heel majestueus tegen de blauwe lucht afsteken. Grahaha, ik bedoel natuurlijk de auto hoor! En de naam van het chateau is:
de Crussol.

Gevecht!

2011-09-23T10:08:00.000+02:00

Waf, baasje is druk bezig met het verplaatsen van het open haard hout. Dus ik houd de wacht op het terras. Saaie bedoening hoor, heen en weer met de kruiwagen en maar sjouwen. Gaap.

Woef, maar wat is ze nu toch aan het doen? Gooien met een grote steen. Vloeken, nog weer gooien, er bovenop springen. Dat is toch allemaal wel heel erg curieus.
Grrrrrr, nu pakt ze toch zowaar een soort van bijl en geeft een hele harde mep.
"Eindelijk" hoor ik haar zeggen:" die is morsdood".
Heeft ze toch een viper doodgemept, ofwel een slang, die zich verstopt had onder het hout.
Voisin George heeft nog even de maat genomen. Hij was 44 cm. lang.
Maar hier het bewijs:

Anniversaire

2011-09-22T12:43:00.000+02:00

Hebben jullie wel eens een honderdjarige gezien? Woef, nee?, nou ik wel. Deze monsieur is vandaag 100 jaar geworden. Daar wilde ik wel even mee op de foto. Want hij is inmiddels heel erg beroemd. Hij doet namelijk nog steeds mee met de Ardechoise, ofwel de fietsvierdaagse. Vanmorgen voordat hij in het zonnetje werd gezet, heeft hij zelfs nog 96 km. op de racefiets gefietst. Woef, waf, chapeau. Ik doe het echt niet na. Wandelen op de heuvels hier, oké, maar fietsen?, nee mij niet gezien. Grahahahah.

Jacht

2011-09-19T21:58:00.000+02:00

Toen ik vanmorgen wakker werd, hoorde ik van alle kanten geknal. Woef, nee hè, het jachtseizoen is blijk-
baar weer geopend en dan moet ik mijn reflecterende hesje aan.
Want met name in het begin van het seizoen zijn al die Franse chasseurs (vergeef me het woord) knettergek, grahahaah.
Op alles wat beweegt wordt geschoten.

Helaas voor de chasseurs, maar gelukkig voor het wild, missen ze het object nog wel eens, woef, waf.
Niet alleen de chasseurs zijn "knettergek", wat dacht je van die jachthonden. Woef, waf, het hele jaar door opgesloten in het hok, worden ze opeens aan het werk gezet. Ik ben blij dat ik niet hoef te jagen.

Maar tijdens mijn ochtendwandelingetje in het gezelschap van onze Belgische vrienden, Jitsel, Frans en Randy (jaaaa, die zijn er weer), hoorde ik opeens een aantal belletjes rinkelen. Kijken, nog eens kijken, geen geit in de buurt.

Grahaha, wel twee Beagles op zoek naar prooi of verdwaald.
"Bonjour mes amis, woef, zijn jullie verdwaald?"
"Non, non, wij nemen even een pauze, van al dat gesjouw door het kreupelhout wordt je doodmoe".

"Trouwens, je m'apelle Theo en mijn ami hier, hij appelle Leo."
"Woef, ik heet Kyrah, ik begrijp niet dat jullie dat jagen zo leuk vinden!"
"Woef Kyrah, mon ami, wij vinden het jagen helemaal niet leuk. Wij willen net als een gewone huishond leven, wandelingetje hier, wandelingetje daar, natje, droogje, lekker op een kussen liggen, zucht, woef, het blijft een reve (droom)".

"Maar weet je Kyrah, wij worden lid van de hondenvakbond". "Wij willen ook onze rechten".
"Woef, waf, Theo, daar heb ik nog nooit van ge-
hoord, een hondenvak-
bond?".

"Oh mon ami, hier in France hebben ze heel veel vakbonden en anders gaan ze wel staken".
"Woef, dat is waar, de mademoiselles gebruiken de staking ook altijd als ze het niet eens zijn met hun welzijn op de ferme."
"Waf, blaft Leo, wij willen namelijk eisen, dat we in ieder geval een prooi mogen houden". "Loon naar werken, daar gaan we voor!"
"Waf, woef, nou jongens, ik geef jullie groot gelijk, als ik wat voor het baasje moet doen, zoals zitten, pootgeven of meer van die flauwe kul, krijg ik ook altijd een beloning".
"Woef, blaft Theo, daar gaan wij ook voor, leuk met je geblaft te hebben Kyrah, maar nu roept de plicht weer, ik krijg nl. de geur van een lapin in mijn neus".
"En weg zijn Theo en Leo, woef, waf baasje, ik kom al." "Mijn leven is zo gek nog niet, grahahah".

Nog meer ezels

2011-09-15T22:57:00.000+02:00

Iaa, iaaa, kijk eens Bertha wie daar aan komt. Als dat onze vriendin Kyrah niet is. Iaa, verdikkeme Doris je hebt gelijk dat is Kyrah. Die is groot geworden. Kyrah wat gezellig dat je ons weer komt bezoeken. Hoe is het met je?

Woef, waf dames, met mij is alles goed. Ik zie dat op Le Casson ook niets veranderd is. Nog steeds lekker met elkaar aan het roddelen? Waf, kom er ook bij Mabel, kan ik jullie het laatste nieuws van Le Nèerlandais vertellen.

Bij ons woont tegenwoordig ook een ezel. Hij heet Anito en is heel erg gentil. Woef, hij is wel heel erg verwend hoor. Baasje zegt altijd dat hij een gourmand is, ofwel iemand die van lekker eten houdt.

Iaa, Iaa, Kyrah, ik heb een foto van hem gezien op jouw blog. Lekker ding hoor, heeft hij al een vriendin? Ik ben namelijk nog steeds zoekende, het wil nog niet echt lukken met de liefde. Zucht, in ons dreimädelhaus is soms echt gebrek aan mannelijk gezelschap.

Woef, waf Bertha, hij is inderdaad een lekker ding, maar veel te jong voor jou of je vriendinnen. Momenteel is hij alleen maar geïnteresseerd in appels, oud brood en af en toe een kweepeer. Volgens mij is hij ook niet echt gecharmeerd in een, hoe zal ik het blaffen, oudere dame. Maar ik zal hem blaffen dat je een oogje op hem hebt, op een oude fiets moet je het immers leren, grahahahah.

Iaa, Iaa, nou Kyrah, dat is niet echt aardig hoor, wij zijn in de bloei van ons leven. Wij kunnen hem nog een hoop leren, of niet dames?

Nou fans, dat ging me toch echt te ver. Dus heb ik maar heel gauw afscheid genomen van Bertha, Mabel en Doris. Arme Anito, die zou hier helemaal geplet worden tussen al die wel erg gastvrije dames, grahahahah.

Penvriendin

2011-09-12T22:43:00.000+02:00

Vanmorgen hoorde ik de facteur (postbezorger) een brief in onze brievenbus gooien. Altijd leuk.
Woef, waf, dit keer was het extra leuk, want de brief was nl. voor mij.

Oesja, mijn Nederlandse vriendinnetje lag zich te vervelen op haar schots geruite kussen, toen ze bedacht dat ze mij wel een briefje kon sturen.

Hallo Kyrah, in een onbewaakt moment, (baasjes pleite) ben ik maar weer eens voor de computer gaan zitten om een brief aan jou te typen.
Woef, waf, ik verveel me het apezuur.

Het regent hier elke keer en zoals je weet, kan mijn witte jas daar maar moeilijk tegen. Ik ben alweer toe aan een tripje naar de hondenspa, maar ik zie mijn baasjes Gerda en Maria nog geen aanstalten maken.

Ik zie op de tv., dat het bij jou continue mooi weer is, bofkont!
Smaken die Franse brokken een beetje? Ik hoor mijn baasjes altijd praten over de franse cuisine, wat dat dan ook zijn mag.

Hoe gaat het met je Engelse vriendinnetje?, kunnen jullie elkaar een beetje begrijpen? Maar volgens mij Kyrah heb jij een talenknobbel met al die buitenlandse reisjes. Gelukkig duurt het niet lang meer dat je weer terug naar Nederland komt, kunnen we weer samen wandelen waf, waf.

Misschien kunnen we dan ook een keer samen gaan shoppen in Amsterdam. Die exclusieve kledingzaak in de P.C. Hooftstraat lijkt me wel wat. Een leuk roze jurkje, daar droom ik al jaren van.

Woef, volgens mij komen mijn baasjes weer terug, en ik mag niet op de stoel. Dus Kyrah, dit was het weer, nog een fijne tijd en tot gauw.

Lebber Oesja xxx

Naar school!

2011-09-12T21:54:00.000+02:00

Dag fans, het heeft een tijdje geduurt, maar hier zijn we weer. Druk, druk, druk. Baasje dan, ikke niet hoor. Woef, ik eet, drink, poep, plas en dan repose. Maar potjandorie, daar kwam vanmorgen een eind aan.

Waf, woef, het schooljaar is weer begonnen en dat gold ook voor Flora en mij.
Daar begrijp ik dus niets van en Flora ook niet. Wij luisteren hart-
stikke goed naar onze baasjes. Oké, af en toe laten we onze middelste teen zien.

En dat was blijkbaar de reden dat we vanochtend al vroeg op pad togen naar Annonay. Daar is onze school.
Met een hele strenge leraar Monsieur Jacque. Hij maakte korte metten met die middelste teen. Er moet geluisterd worden. Woef, waf, de baasjes zijn de baas. Zucht. Soms vinden Flora en ik het wel heel erg verwarrend, er wordt nl. internationaal gesproken, Frans, Engels en Nederlands. Wordt daar maar eens uit wijs. We kregen allerlei opdrachten, naast elkaar afliggen (hallo Flora, ssssst Kyrah, monsieur Jacque kijkt), grrrrrr., tussen lege flessen doorlopen (koud kunstje), maar ook volgen naast de baas. En blijkbaar fans, was Monsieur Jacque niet tevreden, want ik kreeg bijles, woef, waf. Na die tijd was het baasje tevreden, want volgende week moet ik weer, maar ik was helemaal munt, want ik heb de hele dag gepit. Waf, woef.
Dus fans, wordt vervolgd!

Jarig!

2011-09-04T19:52:00.000+02:00

Moest ik vandaag toch mijn zondagse sjaal om, want in Markelo is het groot feest.
Woef, waf, mijn idool is nl. jarig. Hij is vandaag 5 jaar geworden.
Over wie ik het heb, waf, waf Cuando natuurlijk.
Die stoere bink, waar ik nog steeds een oogje op heb.

Cuan, ik heb ook een kadootje voor je gekocht, een heel groot bot. Woef, in la douce France noemen ze dat een os. Maar het smaakt er niet minder om.
Waf, woef, als ik heel eerlijk ben, dan ziet het er toch wel heeeeeel erg lekker uit.
En aangezien ik hier ben en jij in Pays Bas, moet ik het misschien toch maar zelf opeten.
Sllslsllslslls, kwijl, zucht.

Woef, weet je wat, ik eet deze op en vraag het baasje of ze een nieuwe koopt.
Als we dan weer terugkomen, krijg je van mij alsnog een grote Franse os.
Maar in ieder geval Cuan, een hele grote lebber van mij en nog heel veel jaren. Er gaat geen nacht voorbij of ik droom wel van je mooie strakke lijf, grahahahahah.

Nog een terras!

2011-09-04T19:28:00.000+02:00

Dit is voisin Camille. Een hele aardige buurman met een oeil (oog) voor oude stenen. Omdat aan de achterkant van ons maison het terras was geëgaliseerd (woef, wij hebben er twee), was de oude muur te laag.

Pas de probleme, zei Camille, dan ga ik dat toch verhogen. En waarachtig, hij pakte de ene steen boven op de andere steen.
En heel langzaam zagen het baasje en ik de muur alsmaar hoger worden.

Woef, waf, en nu is hij dus af. En hij ziet eruit alsof hij net als ons maison al meer dan 100 jaar staat.
Baasje blij, maar ik ook, want nu heb ik de keus uit twee terrassen.
Maakt het leven wel moeilijk hoor.

Maar aan de achterkant lig ik wel wat zachter, want als het gras overal is ge-
groeid, heb ik daar wel een heel comfortabel plekje. Zucht, ik zal er nog maar eens een nachtje over slapen. Woef, waf!

Gateau

2011-09-02T14:44:00.001+02:00

Donderdagmiddag gingen het baasje en ik weer eens wandelen met een aantal dames uit het dorp. Altijd gezellig en niet onbelangrijk in verband met de laatste plaatse-
lijke roddels.

Yvette had echter iets van een pluizebol aan de lijn en dat moest ik toch wel even aan een nadere inspectie onderwerpen.

Woef, waf, wat een grappig klein ding en het beweegt ook nog.
"Hoe heet je?" Je m'appelle Gateau". "Gateau?, dat is toch een taart?" "Hebben ze je taart genoemd?"
"Grahahaha, dat vind ik toch wel heel grappig".

"Waf blafte de pluizebol, dat vind ik niet leuk". "Kan ik het helpen dat mijn baasje van gateau houdt!". "Woef, maar ik lach je niet uit hoor, ik zou niet durven". "Ik weet dat Yvette van taartjes houdt, mijn baasje heeft al vaak een recept van haar gehad".

"En die waren heel lekker, daar kan ik over meepraten, want ik heb een keer stiekem een stukje clafouti gepikt, grahahah".
De pluizebol kijkt me met grote ogen verschrikt aan, "woef, dat je dat durfde, ik krijg gelijk straf".
"Grahaha, jij bent ook nog maar een klein hondje, als je wat groter bent, krijg je wel meer lef."

"Gewoon erg veel sit-ups en push-ups doen, dan wordt je ook groot en sterk". "Kom op, de dames gaan vertrekken, onderweg zal ik je wel vertellen hoe je het best een stukje taart of worst kunt stelen". Grahahahah.
"Woef, Kyrah, mon dieu wat spannend!"

Flora

2011-08-28T20:33:00.000+02:00

Vanmorgen weer eens gewandeld met mijn vriendin-netje Flora. En dan nemen we ook altijd de tijd om even bij te kletsen. Flora is met haar baasjes op vakantie geweest. Geen gewone vakantie, woef, waf, nee, ze zijn op honey-
moon geweest.

"Woef, hallo Flora, ik ben blij dat ik je weer zie, hoe was jullie honeymoon?"
"Hello Kyrah, thank je wel, het was very nice".
"Blaf me eens, wat is nu precies een honeymoon?"
"Waf, Kyrah, dat is een vacation, na de mariage". "Woef Flora, waren je baasjes niet getrouwd dan?".
"Oh no, zij hebben al die tijd in zonde geleefd". "Woef, dat is niet erg hoor Flora, dat is al heel lang, heel modern". "Maar waar zijn jullie nu precies naar toe geweest?" "Waf Kyrah, een very nice hotel in Oostenrijk". "Ik had mijn eigen poef, in the room, en er was een swimmingpool, en een very pretty bos om in te wandelen". "Woef, dat klinkt erg goed Flora, heb je ook lekker gegeten dan?"
"Waf, yes, hoe zeggen ze ook al weer, oh yes, wurst mit currysaus."
"That is well een beetje pittig Kyrah, ik geef de voorkeur aan de Franse botten, zit meer smaak aan".

"Woef Flora, dan heb ik een verrassing voor je, ik heb de rest van mijn bot voor je bewaart."
"Oh Kyrah, wat een surprise, thank you very much.".
"Graag gedaan Flora, als je uitgesabbelt bent, zullen we dan gaan wandelen?"

"Slurp, smak, smikkel, slurp, yeh Kyrah, we wil do dat, maar even wachten okay?"
"Goed hoor Flora, neem rustig de tijd, geniet maar lekker van mijn botje!"

Terras

2011-08-24T21:36:00.000+02:00

Woef, waf, de mussen vallen hier bij wijze van spreken van het dak. Het is al dagen om en nabij 40 graden. Dus heet.
Gelukkig gebruikt het baasje heel vaak het Z-woord en dan wordt er gezwommen.

Ik dus, het baasje komt niet verder dan natte voeten, grahahaha. Maar wat ik dus wilde blaffen.

Ondanks de hitte kwamen Patrick en Jean-Francois toch nog werken aan het terras. Woef, waf Chapeau, ofwel petje af. Ze hadden een hele grote tractor bij zich, dus eigenlijk was het een fluitje van een cent.

In een mum van tijd lagen de leggers op de muur en toen hadden ze het over broodjes. Woef, broodjes, zou het baasje broodjes ge-smeerd hebben? Grahaha, wat dom van mij, zo heten de stenen die ze tussen de leggers liggen

Vanmorgen kon ik in ieder geval de omgeving van grote hoogte bekijken. Woef, grahahah, ik voelde met net de lion-king. OeHHHHHHH.
Wat een goed idee dat terras, ik kan iedereen al van verre zien aankomen.

Zo is het bewaken van het erf een koud kunstje.

Controle

2011-08-18T22:22:00.000+02:00

Elke keer dan gebeurt hier wel wat, woef, woef, het is hier nooit saai. Patrick, Jean-Francois en Jacque zijn met ons terras aan het bouwen.
Dus af en toe moet ik even een oogje in het zeil houden of alles wel goed gaat.

Woef, Jaque had zelfs speciaal een oranje hemd aangetrokken, omdat hij naar le Neérlandais ging.
Dat is toch hartstikke tof, grahahaha.
Ik dacht eerst dat het een zwembad zou worden, waar ik 's ochtends zo in kon springen.

Waf, het is zwaar werk hoor, 35 graden in de zon en dan sjouwen met die zware stenen.
Af en toe loop ik mee voor de morele onder-
steuning.
Maar dan zoek ik gauw de schaduw weer op en kijk vanaf een afstandje toe.

Als het casco klaar is, (moeilijk woord hoor!), gaan ze oude stenen zoeken en dan een muur om de muur maken. Woef, dat begrijp ik niet hoor, want er staat toch al een muur.
Waf, woef, ik wacht maar af. Wordt dus vervolgd.

Muisjes

2011-08-18T22:01:00.000+02:00

Woef, waf, vandaag was het hier feest. Anito heeft nl. een zusje gekregen. En daar horen natuurlijk beschuit met muisjes bij.
Anito had liever een broertje gehad. Woef, waf, flauwekul hoor. Meisjes zijn veel leuker.
ik weet zeker als hij wat ouder is, dat hij dan de meisjes ook gaat waarderen. Grahahaha.

Gelukkig heeft mama Caramel de bevalling goed doorstaan. Ze was gelijk weer op de been.
Ze was wel een beetje vals naar papa Billy. Die mocht helemaal niet in de buurt komen." Iaaaa, iaaaaa, opzouten, Billy, je bent nog een beetje te wild, met de kleine".
Arme Billy, woef, waf, wel gepresteerd maar niet geëerd. Grahahaa.

Het ezelinnetje is heel grappig, soms vallen de oortjes zo naar beneden. Woef, waf, had ik vroeger toen ik nog jong was, ook heel veel last van. Maar het is gelukkig helemaal goed gekomen.
Ze is nog naam-
loos, maar het moet wel een B beginnen. Baasje vond Bella wel mooi, maar ja, het zal wel een franse naam worden.

Zucht, hé hé, woef, waf, ik dacht dat het baasje het commando nooit zou geven.
Zo langzamer-
hand kwijl ik bijna op de grond.
Die muisjes zijn zo ontzettend smakelijk, vooral als ze roze zijn.
Smak, smik, slurrrrp heerlijk.
Volgend jaar misschien wel weer, woef, woef.

Badderen

2011-08-13T23:14:00.000+02:00

Freule Lina en haar gevolg hebben ons inmiddels verlaten. Maar voordat ze vertrokken moest dat kleine ding nog even gebadderd worden. Dat ging niet zonder slag of stoot.

Woef, waf, gelukkig was ik in de buurt en toen was er helemaal niets aan de hand.
Even een likje hier, een likje daar en freule Lina ging heel gewillig badderen.

Baasje heeft nog een klein filmpje gemaakt, dus klik op onderstaande link en het badderen wordt nog plesanter!
Klik op deze link Badderen

IJSJES

2011-08-12T11:06:00.000+02:00

Woef, waf, was de stilte net weer teruggekeerd op onze ferme, arriveert freule Lina Morsink met haar gevolg, papa Joost en mama Aafke. Ik heb mijn ogen uitgekeken zoveel koffers als ze bij zich had voor haar gaderobe. Beetje overdreven hoor, ik heb maar een jas en daar kan ik alle kanten mee uit.
Maar goed, wat wilde ik ook al weer blaffen? Oh ja, ze kan van die grappige geluidjes maken, ze houdt van lekker eten, maar wat er aan de achterkant uitkomt! Oef, wat een stank fans, niet te harden.

Over het algemeen kunnen we goed met elkaar overweg, maar als ze moe is, vindt ze mijn kusjes niet prettig. Begrijp ik niet hoor, want daarmee kun je niet vroeg genoeg mee beginnen, toch! Vanmiddag hebben we echter heerlijk genoten van een ijsje. Het was haar eerste, nou dat was te zien. Gelukkig was het baasje in de buurt met haar filmcamera. Dus fans, mag ik jullie presenteren freule Lina Morsink!
Klik op deze link ijsjes

Bep en Toos

2011-08-09T20:19:00.000+02:00

"Tok,tokk,toook, Toos slaap je al?" Tok,tok, wat denk je Bep, nu niet meer" . "Toook, ik kan niet slapen, ik maak me zorgen". "Zucht, oké Bep, ik ben nu toch wakker, wat is er aan de hand?".
"Zoals je weet Toos, tok,tok, gaat het nog steeds niet goed met het leggen van een ei, dus ik ben bang dat ik weer terug moet naar het grote kippenhok". "Je heb gehoord wat Kyrah blafte, we zijn leasekippen!"
"Oh Bep, ik denk dat het allemaal nog wel meevalt hoor, tok,tok, het baasje van Kyrah is heel aardig, die wisselt je zo maar niet in voor een andere. Volgens mij denkt ze niet commerciëel, tok, tok, tooook".
"Morgenvroeg, laat ik je gewoon flink bewegen, zodat het lijf wat losser wordt. Dus nu oogjes dicht en snaveltjes toe, tok, tok, ik wil slapen"'

"Tok, tok, ben je er klaar voor Bep, dan gaan we beginnen". "Rechter kippenbil hoog, één twée, linker kippenbil omhoog, rechter-
vleugeltje flink wapperen, goed zo Bep, tok, tok, nu het linker-
vleugeltje".

"Geweldig, klaar voor het strekken van de nek, tok, toook?"

"Tok, tok, ja Toos". "Oké, dat doen we met het omhoog hangen van de sla". "En strek, en rek, en links en rechts, en pik in de sla, slik door en pik in de sla, toook, tok, het gaat geweldig Bep".

"He, he, heeee, tok, ik ben helemaal buiten adem Toos".
"Heel goed, je zult zien, tok, tok, morgen leg jij een ei!"

Repas (diner)

2011-08-08T21:03:00.000+02:00

Het was hier gisteren een drukte van belang. Allereerst rende het baasje als een kip zonder kop door het huis. Pannen en potten werden op het fornuis gesmeten. De garage werd weer eens ingericht als restaurant en vervolgens stegen er allerlei lekkere geurtjes uit de keuken naar buiten. Ik stond weer eens aan de zijlijn te kwijlen. Er werd gekookt ja, maar niet voor mij. Maar goed, ik had immers ook al geblaft dat ik misschien wel vegetariër zou gaan worden, woef, slik, kwijl.

Om stipt 12.00 uur kwamen de gasten binnen-druppelen (het diner is heilig voor de Fransen).
Waarachtig, het bleken de Ardechoise-collega's van het baasje te zijn.

Allemaal hele aardige mensen hoor, ik kreeg ook elke keer een aai over mijn kop. Toen Michel mij echter een kippenbotje wilde geven, greep het baasje in. Woef, waf, dat vond ik wel heel erg flauw hoor. De grootste grappenmaker was Miquel, die tapte de ene mop naar de andere. Maar volgens mij begreep het baasje ze niet allemaal hoor graahaaha.

Blijkbaar is hij een grote fan van de overleden filmheld John Wayne, want hij was uitgedost als een echte cowboy. Omdat er geen paard voor handen was, heeft het baasje hem maar op de foto gezet met Anito,

Woef, waf wel met hoed natuurlijk, arme Anito, hij werd echt door het hele gezelschap uitgelachen.
Beetje flauw hoor. Gelukkig vonden ze hem ook heel erg schattig. Anito dan.

Vervolgens wilde het hele gezelschap met mij op de foto, de belle van de dag, grahahaha, dat deed ik natuurlijk zonder probleem. Woef, waf. Voor ik brokje doe ik alles!

Velorail

2011-08-07T23:43:00.000+02:00

Hier in de buurt hebben ze een nieuwe attractie, een fiets op het spoor. En dat fans willen we jullie niet onthouden.
Dus klik op onderstaande link en fiets met ons mee

http://www.youtube.com/watch?v=DhTU0SG_j48

Biefstuk

2011-08-06T22:48:00.000+02:00

Het is al weer een hele tijd geleden dat ik geblaft heb met de mademoiselles. Dus ik was blij dat het baasje eindelijk weer eens richting Ferme Thè wandelde.

De eerste die ik tegenkom is Fleur. "Woef, waf Fleur, leuk je te zien, hoe gaat het met jullie?"
"Kyrah mon ami, wat ben je gegroeid. Er is een long temps passé, sinds wij met elkaar geloeid hebben". "Je bent trés belle geworden."

"Ik voel mijn wangen kleuren van trots, trés belle, sjonge, sjonge".
"Woef, maar hoe is het hier?" "Loei, Kyrah mon dieu, ier is eel veel ver-anderd!" (Ze kan nog steeds de H niet loeien, grahahah).
"Woef, wat is er gebeurd dan?" Tot mijn schrik zie ik grote waterlanders in haar ogen verschijnen.
"Oh, Kyrah, wij zijn allemaal trés triste. Claude eeft onze beroemde yoghurt vendu (verkocht), loei, loei." "Woef, het is niet waar Fleur, die yoghurt met al die lekkere smaakjes, wat vreselijk".
"Oui, maar het ergste is, dat er elke maand mademoiselles disparu (verdwijnen)". Loei, loeeeeeeei". "Aujourdhui (vandaag) ebben ze Marquerite opgehaald. En ze begint opnieuw hartverscheurend te loeien. "Loei, snik, wij ebben geoord dat ze biefstuk van haar gaan maken, loei, loeeeeeiiii!".

Uit mijn ooghoeken zie ik opeens een aantal mademoi-
selles de weg oversteken. Al mijn oude vrien- dinnen, Yvette, Claudette, Mimette, Lizette, Paulette, die zijn er gelukkig nog.

"Woef, waf, maar wat gaan jullie nu doen Fleur, ik kan me niet voorstellen dat Claude zo diep gezonken is"
"Oh Kyrah, ce n'est pas Claude, et is zijn zoon, Louis, Claude is en retraite (met pensioen)". "Louis eeft de ferme overgenomen, loei, loei".

"Mijn vriendinnen en ik ebben besloten om te proberen Marquerite te redden, loei, loei". "En anders gaan we au regime (afslanken), dan zijn we te mager voor de biefstuk, loei, loei".

Ik ben met stomheid geslagen, op zijn tijd houd ik ook van een lekker stukje vlees. Maar ik heb er nooit bij stilgestaan dat daarvoor de mademoiselles opgeofferd worden.
Woef, misschien moet ik toch maar vegetariër worden. "Succes Fleur" en stilletjes loop ik achter het baasje aan.

Chapeau!

2011-08-01T15:46:00.000+02:00

Het is maar druk bij ons op het erf met al die dieren. Waf, woef, baasje loopt nl. van hot naar haar. Maar onder ons geblaft en gezwegen, volgens mij vindt ze het wel leuk hoor.
Ik heb soms zo mijn bedenkingen, want al die gedeelde aandacht, ik vind het maar niks hoor!
Gisteren was Anito aan de beurt voor wat extra aandacht. (Ik vind het soms een sulletje hoor) Dit keer lagen we echter allemaal slap van de lach.
Zelfs Bep en Toos zaten te tokken van de lach. Ik dacht: "die vallen nog van hun stok".
Nu zijn jullie natuurlijk allemaal nieuwsgierig, waarom wij zo moesten lachen!

Baasje was al heel lang op zoek naar een geschikte hoed (chapeau dus). Vorige week met de tantes Gerda en Maria nog gekeken op de markt in Lamastre, maar die waren blijkbaar te duur. Ik had al zoiets van: "waarom wil ze toch een hoed, de hele kapstok hangt bezaaid met petten, maar misschien voor de afwisseling, waf, woef.
Enfin, afwachten dus.
Gisteren kwam de aap uit de mouw (geen echte aap hoor). Ze had blijkbaar een oude hoed opgeduikeld, gaten ingeknipt en toen ging het richting wei. Toen ging er bij mij een lichtje branden. Natuurlijk Anito, die elke keer vliegen om zijn ogen heeft vliegen.

De tantes en ik op een holletje achter het baasje aan. Pauvre Anito. Baasje pakte zijn kop beet, duwde de oren door de gaten en voila, Anito was voor-
zien van een chapeau.

Ia,iaaaaa, iaaaaa, wat denk je Kyrah, ca va?
Woef, waf, grahahahahah, je ziet er geweldig uit Anito, je kunt zo meedoen met de verkiezing monsieur Chapeau.
Oui?, iaiaaaaa, non dat geloof ik niet. J'aime naturel, pas de poespas.
Grahahaha, woef, maar je wilde toch een oplossing tegen de vliegen?
Ah oui, les mouches, dat is misschien een bonne idee. Iaa,iaaa, maar het kriebelt een peu, en dat je n'aime pas.
Woef, misschien moet het baasje een hoed voor je kopen met een grotere rand, waar je kurken aan kunt hangen.
Iaaaa, oui, gewoon wat meer vin drinken, dan komen de kurken wel, n'est pas?

Woef, waf, Anito was echt heel braaf hoor, hij bleef stokstijf staan met de chapeau op zijn kop.
Ik was er al lang tussenuit geknepen grahahahah.
Gelukkig voor hem gaat het baasje op zoek naar een grotere, dus wordt vervolgd woef.

Blikken orkest!

2011-07-26T17:07:00.001+02:00

Woef, waf, het is een gezellige boel bij ons, want de tantes Gerda en Maria zijn gearriveerd.
Ze hadden een brief bij zich van mijn vriendin Oesja. Hartstikke leuk, die boft hoor, ze verblijft nl. in een soort van hondencommune. Op het Twentse platteland nota-bene.
Ze hebben daar gezamen-
lijk ontbijt, ochtendgym-
nastiek, avondmeditatie, maar ook corvee. Dat laatste lijkt me niks, maar goed, Oesja vindt het er heerlijk.
De tantes en het baasje gaan ondertussen elke keer op stap.

Helaas mag ik niet elke keer mee, maar ik moet blaffen, dat ik dat dit keer niet erg vond.
Ik zou blaffen, kijk op onderstaande link en huiver mee, woef, waf, grahahahahaha

Blikken orkest!

Ferrari

2011-07-23T23:03:00.000+02:00

Woef, hier heb ik dus altijd al van gedroomd. Achter het stuur van mijn eigen Ferrari over de Franse landwegen scheuren. Mijn rechtervoorpoot die het gaspedaal diep ingedrukt houdt. De rechterachterpoot die af en toe van de 5e vitesse naar 3 terugschakelt, omdat er een Bep of Toos over wil steken.

En al die knappe franse reutjes die mij met een verlangende blik nakijken.

Waf, woef, grrrrrrr helaas, het zal wel blijven bij dit wrak zonder motor en blijf ik afhankelijk van de nukken van het baasje wanneer ik mee mag in haar auto.

Eieren

2011-07-18T20:26:00.000+02:00

Woef, waf, volgens mij klopt hier iets niet. Ik heb nu al de hele ochtend de eieren van Bep en Toos bestudeerd. Ik vind het verschil wel heel erg groot.

Ik hoorde het baasje tegen voisine Madeleine zeggen dat Bep (bruine kip) het niet zo goed doet als Toos.
Volgens mij moet ik eens een babbeltje met die 2 meiden maken

"Woef, ha meiden, hoe is het met jullie? Al een beetje gewend aan het leven op Le Néerlandais?"
"Tok, tok, tok, dag Kyrah, ja wij vinden het hier heel geweldig." "Nou Bep, dat zou je niet zeggen hoor. Ik zag dat je een heel klein eitje gelegd had. Volgens mij is mijn baasje niet tevreden hoor! "
"Waf, waf, heb je wel eens gehoord van een leasekip?" Grahahahaha.

"Tok, toook, toktoktok, nee Kyrah daar heb ik nog nooit van gehoord, jij dan Toos, jij bent wat ouder als ik, weet jij wat het is?" "Toktok, ja zeker, dan word je ingeruild voor een ander".

"Toook, ik wil hier niet weg hoor, vind het hier hartstikke gaaf!"
"Tok,tok,tooook, Bep ik wil ook geen andere kipgenoot, we hebben het net zo gezellig saampjes".
"Woef, waf Bep, misschien moet je wat oefeningen doen, zodat de spieren van je kippekontje wat soepeler worden, dan gaan de eitjes er gemakkelijker door, grahahahah".

Hard werken!

2011-07-15T17:13:00.000+02:00

Werd ik me daar toch maandagochtend abrupt uit mijn diepe slaap gewekt door een hels kabaal. Ik droomde net van een groot bot, waar het rode vlees nog aan bungelde. Slurp, grrrrrrr.
Goed, waakhond als ik ben, toch buiten maar even polshoogte nemen.

Zie ik daar een gigagroot geel gevaarte staan en ook nog een vreemde man. Woef, waf, natuurlijk, ze gaan het terras uitgraven. Okè alles goed, dan trek ik me maar weer terug op mijn nep bidiabed.
Maar fans, baasje is weer vlijtig geweest en jullie kunnen alles weer volgen op de onderstaande link.

Hard werken!

Flora

2011-07-08T21:00:00.000+02:00

Woef, waf, hello Kyrah. Wat fijn hè, dat we weer samen kunnen rennen.

"Bonjour Flora, inderdaad hartstikke gaaf om je weer terug te zien"

Woef, waf fans, bij Flora en mij liep vanmorgen al vroeg de wekker af. 6.15 uur, niet normaal toch.

Maar ja, als we een leuke wandeling willen maken in de zomerse hitte, dan moeten we op en bon heur (vroeg dus) vertrekken.

"Waf, Flora, heb je een leuke vakantie gehad?" (Flora gaat nog wel eens een weekendje weg met haar baasjes). "Oh yes Kyrah, ik had een lovely time. We hadden een hotel by the lake. En ik hou van swimmen".

"Woef, waf Flora, maar hier kun je echt niet in zwemmen!" "Oh yes Kyrah, dat weet ik, maar ik like very much een modderbad".

"Gatsie Flora, woef, waf, volgens mij ga je hier vreselijk van stinken".

"No Kyrah, dit is echte modder, no nep".

"Woef, waf, ook nog even met mijn nose in the mud".

Die Flora, een echte grapjas hoor!

"Oh Kyrah, je houdt toch van een wellnesbad. Nou dit is onge-

veer hetzelfde, alleen met mud.

"Woef, en afther the mud, zie ik er uit als een zonnestraaltje".

"Waf inderdaad, je kunt zo meedoen met een missverkiezing".

"Oh Kyrah, wat een jolly good idee, Miss France, lijkt me very nice".

"Woef, but how do ik know waar zoiets plaatsvindt?"

"Waf Flora, kom zondag gewoon bij ons lunchen, mijn baasje heeft internet".

"Oh Kyrah, wat ben jij een very smart dog".

"Die Flora, gelooft ze ook nog dat ze een kans maakt, terwijl ik haar alleen maar aan het plagen was, grahahahah".

Nieuwe bewoners!

2011-07-03T13:40:00.002+02:00

Woef, waf, wat een opluchting. Ik mag gewoon op mijn nep bidiabed blijven slapen.

Vrijdag kwam het baasje met een doos thuis, waar allerlei geluiden uitkwamen. Ik was natuurlijk erg nieuwsgierig. Maar ik was helegaar niet blij met datgene wat eruit kwam.
Grrrrrrrr ........KIPPEN...........
"Zo Kyrah", zei het baasje; "vanaf nu hebben we onze eigen eitjes".
Inderdaad daar zit wat in, maar grrrrrrrdorie, ik moet ook al de aandacht van het baasje met Anito delen.
Zo langzamerhand lijkt het hier wel een boerderij. Woef, waf, straks komt ze ook nog met een koe.

Maar blijkbaar voelen de dames zich heel erg thuis bij ons, want ze kakelen er wat af hoor.
Je had ze moeten horen, toen ze hun nieuwe huis zagen.
"Oh Bep, kijk toch eens, een heuse villa, met trap".

"Tok, tok Toos, en voor ons allebei een slaapkamer". "En kijk Bep, een afdak, dan kan het niet inregenen." "Tok, tok, wat een luxe".
En zo ging dat maar door.

Maar fans, oordeel zelf, baasje heeft weer een filmpje gemaakt.

Klik op onderstaande link, dan kunnen jullie meegenieten. Helaas moest het baasje de muziek verwijderen, want die was beschermd. Maar dan nog. Hier zijn ze:

Bep en Toos

Bijna......................

2011-06-28T21:45:00.000+02:00

Bijna, bijna had ik Casimir bij de staart, grahahahah. Niets is zo leuk dan het opjagen van een chat, vooral die pestkop van de voisins.
Vanmorgen na een goede nachtrust, kwam ik stretchend naar buiten, linkervoorpoot, aaahhaaa, rechterachterpoot, oeoeohhhh, zie ik opeens uit mijn linkerooghoek iets grijs voorbij flitsen.
CASIMIR, YES. Woef, waf, ik als een speer er achteraan.

En toen bleef er maar een optie over voor Casimir, de boom in, grahahaha.

Woef, waf, dat is een leuk spelletje, even kijken of ik nog dichterbij kan komen.
Ondertussen, Casimir heel zielig miaauwen, Kyrah, toe dan, ik zal je nooit meer plagen, mag ik s'il vous plait weer naar beneden komen?

Waf, daar trap ik mooi niet in, misschien kan ik zelfs nog wel iets dichterbij komen.
Helaas voor mij, gooide het baasje potjandosie weer roet in het eten.
"Kyrah, kom dan, krijg je iets lekkers".
Ja en voor iets lekkers, doe ik een moord.

Dus ik door de voordeur naar binnen en Casimir als een bliksemschicht onder het hekje door naar veiliger oorden.
Waf, maar ik heb hem toch maar mooi de stuipen op het ranke lijf gejaagd. Grahhahahaha.

J'ai peur!

2011-06-27T22:42:00.000+02:00

Oh fans, ik ben toch zo bang, vreselijk. Baasje is al dagen aan het zagen, timmeren, nog weer zagen en weet ik wat allemaal. En dan loopt ze ook nog elke keer naar een hoek in de tuin in zichzelf te mompelen.
Dus ik dacht, laat ik maar even polshoogte gaan nemen.

En weet je wat daar tot stand komt, een heus hok.
Als het baasje mij maar niet naar buiten gaat verbannen. In Frankrijk slapen de honden nl. buiten in hun niece (hondenhok).

Woef, waf, het is wel een heel luxe hok, dat moet geblafd worden. Maar ik geef toch de voorkeur aan mijn nep bidiabed. Gelukkig hoorde ik dat het nog niet helemaal klaar is. Blijkbaar moeten er nog dakpannen gelegd worden.

Dus ik heb nog even respijt. Misschien moet ik mezelf maar eens heel goed gaan gedragen en het baasje in de watten gaan leggen, grahaaha.

Opwinding in Miallier

2011-06-26T21:45:00.002+02:00

Dacht ik dat de rust was teruggekeerd in Miallier, komt gisteren de gouden koets voorrijden met ........., ja hoor Anito. Grrrrrr. Het gras was 2 kontjes hoog, dus tijd voor de malende kaken van Anito.

Ik moest dat kleine manneke wel even gedag zeggen, het was namelijk al weer enkele weken geleden dat we elkaar gezien hadden. In de wei aangekomen, zie ik dat hij dikke tranen huilt. Iaaaaaa, iaaaaaa.
"Woef, Anito, wat is er toch?"
"Iaaaaa, ik mis maman zo, ik wil weer naar huis, iaaaaa". "Ik wil hier niet alleen blijven, iaaaa".

"Woef, Anito, maar je bent nu al groot, we moeten allemaal een keer afscheid nemen van onze moeders". "Morgen is alles beter". En kijk eens wat een lekker hoog gras, mag je allemaal alleen opeten.
"Woef, je zult zien, morgen ziet de wereld er heel anders uit.
"Bonne nuit, tot morgen".

De volgende morgen komen het baasje en ik met de oale stoet bij de wei, maar woef, waf, de vogel is gevlogen. Ofwel Anito is weer eens perdu.
Gelukkig voor ons, was hij nog niet erg ver gekomen met zijn zoektocht naar maman.

Dan maar voor straf bij Fan Fan en Marigold in de wei. "Iaaa, Kyrah, ze hinniken me elke keer uit, ik vind het helemaal niet leuk hier, Iaaaaaa.
"En weet je hoe ze mij hinneken?............."

"Hihiiiieee, ja zeg het maar Anito, Kyrah wil vast wel weten hoe wij je noemen". "Marigold, wil je je er niet mee bemoeien als ik met Kyrah onder vier ogen wil praten."
"Woef, waf, zeg het dan, hoe noemen ze je?" Iaaaaaaa, ze hinniken mij een verwende muli, meeeeemmeee".

"Grahahahah, kom maar gauw mee dan, je mag weer in de wei. Heb je geen last meer van de scheldwoorden van Fan Fan en Marigold". Iaaaaa Kyrah, ik zal proberen niet meer te huilen om Maman". "Want ik houd ook van jou hoor, iaaaaa".

"Woef, waf Anito, ik denk dat je het nu wel wilt laten om door de omheining te breken, want Patrick heeft een bom bevestigd aan de draad".
"Dus faire attention, grahahahah."
"Bonne nuit, en tot morgen".

Vriendinnetje

2011-06-21T22:16:00.000+02:00

Die Ardechoise was achteraf zo gek nog niet, want daardoor heb ik eindelijk een vriendinnetje leren kennen.
Flora, een golden labrador, grahahaha. Ze is eigelijk een asbakje, ze stamt nl. af van een labrador, die het gedaan heeft met een golden retriever.
Mijn afstamming is natuurlijk wat deftiger, maar dat boeit me niet zo.

Flora blaft Engels, daar had ik eerst wel een beetje moeite mee, maar hondentaal is internationaal, dus we begrijpen elkaar opperbest.

"Hello Kyrah, nice to meet you". "Bonjour Flora, hartstikke leuk om je te leren kennen".
"Wat goed hè Flora, dat onze baasjes elkaar hebben leren kennen".

"Ik heb al heel lang niet meer kunnen ravotten, mijn vriend Rintje woont nl. in Nederland".
"Woef, waf, Kyrah, heb jij al een boyfriend?"
"Oui, al heel lang, en ik mis hem verschrikkelijk, woef, waf". "Yes, dat kan ik me voorstellen". "Come, dan gaan we lekker naar de river om te swimmen".

"Woef, Flora, dit is wel een heel mooi plekje, om te zwemmen". "Yes, ik like het heel erg".
"Waf, meestal ga ik met mijn baasje naar Kyrah's lac, misschien kun je de volgende keer bij ons komen".

"Hebben jullie thuis nog meer dieren Flora". "Oh blaf me er niet van, wij hebben een cat, en die kan blazen, I hate it".
"Woef, daar kan ik van meeblaffen, onze voisins hebben ook een kat, en die zit mij altijd uit te dagen".
"Yes, het life kan heel zwaar zijn voor een dog". "Waf, woef, Kyrah, volgens mij moeten we bij mijn baasje komen".

"Woef, dan doen we dat toch". "Flora, zullen we net doen alsof we heel goed kunnen luisteren!".
"Yes Kyrah, dat is een heel goed idee, mijn baasje always zegt dat ik better moet listen".
"Waf, die van mij ook Flora, die zegt altijd dat ik soms kroketten in de oren heb, grahahaha."
"Oh wat jammer, we moeten naar huis".
"Woef, Kyrah, very nice dat ik met je heb kunnen playen, volgende keer komen we bij jou, yes?"
"Hartstikke leuk Flora, ik verheug me er al op, tot de volgende keer".
"Bye, bye. see you".
"Woef, geweldig, heb ik zo maar een Engelse vriendin, is ook nog goed voor mijn Engels, grhahaha".

Volbracht

2011-06-20T21:39:00.000+02:00

Zaterdag was het dan zover, Marcel en Jos, onze twee loge's vertrokken al om 6,30 uur op hun racefiets, naar Saint-Felicën voor een goede startplek. Zij gingen voor de tocht der tochten, nl. 251 km.

Voor deze speciale gebeurtenis werd ik voorzien van een sjaaltje.
Ik haat dat soort frutsels, grrrrrr, maar omdat het zo'n speciale gelegenheid was, heb ik het gelaten ondergaan.
Geel staat natuurlijk wel mooi bij zwart, woef, waf.
Maar ik was niet echt blij, want ik moest weer oppassen.
Werd te druk, zei het baasje. Bijna 16.000 deelnemers.
Zucht, grrrrr, vooruit dan maar weer, ik ga wel weer oppassen.
Maar voor alle geïnteresseerden heeft het baasje een filmpje in elkaar geknutseld van de hele happening.

Klik op onderstaande link:
Op de pedalen met Marcel en Jos

Eindelijk!!

2011-06-16T22:25:00.000+02:00

Baasje kan ontzettend overdrijven. Liep toch vanmorgen om 5.00 uur de wekker al af. Want vandaag kwam de Ardechoise door het dorp. Ik had zo iets van gaap, uch, woef, waf, gaap. Ik draai me nog een keer om, want dit is mij echt te vroeg. Maar goed, helaas, de riem werd van de kapstok gehaald en toen moest ik naar buiten voor mijn pippi en mijn kakka..
Vervolgens werd de deur achter het baasje dichtgetrokken en moest ik het weer doen met het verhaal waar ze mee terug kwam.

Druk dat het was in Colombier le Vieux. De hele plaatselijke bevolking was uitgelopen. En dat is net iets meer als een man en een paardekop, grahahahhah.

Gelukkig kwamen er heel wat deelnemers door het dorp die gebruik maakten van de versnaperingen die klaarstonden en werd het toch nog een hele vrolijke boel.
Maar we zijn er nog niet, want zaterdag wordt de tocht der tocht verreden, dus wordt vervolgd. Grrrrrrrrr.

Atelier

2011-06-13T18:03:00.000+02:00

Vanmorgen mocht ik eindelijk met het baasje mee naar het atelier. Atelier is het franse woord voor werkplaats. Baasje gaat daar elke week naar toe om te plakken en te knippen.

Ik heb mijn ogen uitgekeken fans, de vloer lag bezaaid met van alles en nog wat, heerlijk. Een echte speelplaats voor jonge honden woef, waf.

Helaas voor mij, kwam monsieur Henri met een bezem en werd de hele boel bij elkaar geveegd en in de poubelle gedropt, grrrrrr.

Monsieur Henri is heel aardig hoor, hij is een journalist in ruste, maar schrijft nog steeds stukjes in een hele beroemde krant "le Dauphiné. Hij heeft ook een heel mooi handschrift en moet samen met het baasje borden voor langs de weg maken.

Als het baasje wat vraagt, zegt hij elke keer:" ma belle".

Maar het was vanmorgen een komen en gaan van mensen, allemaal heel hectisch, want de datum van het fietsfestijn komt steeds dichterbij. En zoals bij elk evenement, moet hier ook nog van alles gebeuren.

Ze hadden echter wel tijd om mij een aai of een knuffel te geven.

Zijn zo gek nog niet die Fransozen.

Vervolgens mocht ik met het baasje mee naar de sporthal. Woef, waf, Het leek wel het recyclen van plastic zakken. Er lagen er wel 16.000 stuks. Maar baasje vertelde dat alle 16.000 deelnemers een kadootje krijgen. Nou volgens mij fans, zat er alleen maar pub (reclame) in. Grahahahh.

Maar wat ik interessanter vond, was dat lekkere luchtje dat er hing. Al die vrijwilligers gingen met elkaar aan tafel voor het repas (eten dus). Flauw hoor, daar hoorde ik dus niet bij. Ik moest het doen met de croquetten, ofwel brokjes grrrrrrrrrr.

Nieuwe bewoner!

2011-06-11T20:05:00.000+02:00

Woef, waf, heb ik jullie al eens geblaft over mijn nieuwe buurkat? nee? Nu dan wordt het hoog tijd.
Casimir is zijn naam en hij is de opvolger van Barzabul. Deze is na een heel goed kattenbestaan bij vosin George en voisine Madeleine, gaan hemelen. Was ik niet echt rouwig om hoor.

Maar goed, het mandje bij de buren was dus vrij en toen op een dag Casimir kwam aanlopen, woef, waf, werd hij met open armen ontvangen.
Dat voisine Madeleine gek met hem is, oké!

Echter dat het baasje er ook af en toe naar toe gaat, om hem te aaien, dat vind ik het toppunt van kattengekte, grrrrrrr.

Volgens het baasje is Casimir heel erg intelligent en kan hij zelfs dansen.
Als voisin George de melodie van de Pink Panter gaat neuriën, podempodem, podememp
dddmmmm, maakt Casimir van die nuffige huppelpasjes.
Woef, waf, het ziet er niet uit.

Maar het baasje vindt het prachtig, dus fans, ik vrees met grote vreze.
Grrrrrr, hij wikkelt al die volwassenen om zijn nuffige poot.

Het ergste komt echter nog, als niemand het ziet, gaat hij om het hoekje staan.
Miaaauw, miaaauw, Kyrah, ik zie je lekker wel, je zit lekker achter je domme hekje, miaauw, je kunt lekker niet bij mij komen, miaaauwwwwww.
Lekker puhhhhhhh.

Grrrrrr., en dat vind ik zo intens gemeen fans, zitten ze daar allemaal die alleen op de wereld kat, op te hemelen alsof het de kat der katten is.
En ik zit daar maar braaf te waken achter onze nieuwe poort. Het leven hier is soms wel erg zwaar hoor!

Maar weet je, daar is de laatste blaf nog niet over geblaft hoor, woef, waf.

Hoe dresseer ik een hond!

2011-06-08T19:33:00.000+02:00

Het heeft even tijd gekost, maar dan heb je ook wat. Niels en Jorie probeerden van alles om mij te laten luust'rn, maar eigenlijk doe ik dat alleen maar naar de baas. Maar goed woef, waf, het is natuurlijk heerlijk als dat jonge spul bereid is om met de bal te gooien en dan vervolgens niet gaat janken als ik hun te snel af ben, grahahaha. Maar kijk zelf, baasje gaat vanaf nu (koste heel veeeeeeeeel moeite), de filmpjes op You Tube zetten. De kwaliteit is beter en ik word misschien nog beroemder. Woef, waf, misschien gaan ze me wel vragen voor een hoofdrol in een Bollywoodfilm. Grahahaha.

Hoe dresseer ik een hond!

En als je goed op You Tube kijkt, dan staat er ook nog een filmpje van mij op, als ik apporteer in het water.

Wandelen met hindernissen.

2011-06-05T14:51:00.001+02:00

Het is een gezellige boel bij ons in huis. Ome Jos en tante Ans zijn met hun kinderen Niels en Jorie gearriveerd. Dus aan speelkameraadjes geen gebrek.
Jorie leert me zelfs MSN, woef, wat dat dan ook mag zijn.

Natuurlijk moest er ook weer gewandeld worden. Want ik moet natuurlijk wel de nodige beweging hebben, woef, waf. Dus vol goede moede, de paden op de lanen in, ofwel bergop, bergaf.
Het wandelen wilde maar niet echt opschieten, want elke keer hingen ome Jos en tante Ans in de fruitbomen om kersen te plukken. Baasje liet zich ook niet onbetuigd hoor, want deze kersen waren veeeeeeeeel lekkerder dan die bij ons in de boomgaard. Woef.
Ondertussen elke keer over de schouder kijken, of woef, waf, de eigenaar er niet aan kwam. Maar boven op de berg, kom je gewoon geen hond, woef, mens tegen.

Nadat baasje een grote boom opzij had geduwd, tante Ans en ik vol bewondering kijken naar die spierballen, ging de tocht weer verder.
Af en toe hoorden we in de verte een gebrom, alsof er een hele meute vliegen op ons afkwam.

We hadden al een aantal keren een stuk plastic in de boom zien hangen. "Laten we dat maar eens aan een nadere inspectie onderwerpen", zei het baasje. Woef, stom hoor, wie hangt er nu een stuk plastic in de bomen.
"Volgens mij", zei het baasje; "heeft het iets met brommers te maken. "Ach wel nee", zei tante Ans; " dat is vast iets om de vogels van de kersen te verjagen".
"Nou dacht ik, volgens mij hebben de kersenbomen meer last van ome Jos en tante Ans met hun blauwgevreten bekjes, dan van de vogels, grahahaha".

Ondertussen kwamen de brommende vliegen steeds dichterbij.
Voorbij de bocht kwam de oplossing van het gezoem aangescheurd. Trialmotors, woef, waf, ach jee, zaten we toch midden in het parcours van een wedstrijd.
Een van die mannen stopte, "faire attention, c'est dangereus", ofwel: "goed uitkijken, want het is wel gevaarlijk".
Nou dat was wat, het tempo was hiervoor al laag i.v.m. al die rijpe kersen, nu ging de vitesse nog weer lager, vanwege al die brommende motormannen.

Woef, ze hadden allemaal wel een big smile op hun gezicht, blijkbaar hadden ze de tijd van hun leven.
Ik vond het tien keer niets, ik moest nl. aan de lijn, woef, waf.

faire de cours (ofwel boodschappen doen)

2011-06-01T19:19:00.000+02:00

Momenteel is er maar weinig nieuws onder de zon. Zon?, we hebben helemaal geen zon. Het regent al 2 dagen hier op de berg. Woef, waf, nu moet ik wel blaffen, dat we het wel nodig hebben, want het gras knapt onder mijn voetzolen. Niet echt prettig.
En dan is het baasje ook nog elke keer weg om te knippen en te plakken bij de Ardechoise.
Maar vanmiddag had ze bedacht dat ik mee mocht om boodschappen te doen. Als zij de sleutels pakt, ben ik er altijd als de kippen bij, om mee te gaan. Autorijden vind ik het einde. En ik dacht, woef, waf, misschien mag ik in de supermarkt wel mee naar binnen, om wat lekkere dingen uit te zoeken.

Niks hoor, ik moest in de autoblijven. En toen ik thuis de boodschappen- krat aan een inspectie onderwierp, bleek er niets van mijn gading bij te zitten. Grote zak chips, die werkt het baasje altijd zo weg,

rode bieten moet je rood van schie........, waf, woef, knoflook ga je van stinken, prei is te groen en ga zo maar door.
Woef, een eitje, dat vind ik wel lekker, misschien morgenvroeg?
Grrrrrr ik ga maar weer eens even buiten kijken, misschien is het inmiddels droog.

Fans

2011-05-27T16:17:00.000+02:00

Woef, waf, na alle opwinding van het weekend is eindelijk de rust weergekeerd. Mijn staart die door oom Albert heel mooi in het fatsoen was geborsteld, ziet er weer alledaags uit.
Ik heb trouwens heel veel reacties gekregen op mijn mooie uiterlijk.

Vandaag had het baasje voor mij een heuse kaart uit het Canadese land, van kater Max. (nou ja, hij is niet echt meer een kater hoor, het is een jeweetwel kater, grahahaha). Hij woont daar bij aunty Marilyn en uncle Frens.

Woef, die ga ik eens even goed lezen, lekker op mijn nep-
bidiabed. Oh, kijk met een zelfportret. Die ziet er goed uit, knappe gozer hoor. Mmmmm......... botox, nee joh, natuurlijk heb ik geen botox nodig, allemaal naturel.

Mmmm..........Tsjonge, jonge, die is verwend, die mag op de bank slapen, grrrrrrrr, die krijgt zelfs blauwe kaas. Mmmmm......., oh gelukkig, geen rode wijn.
Woef, waf, hebben jullie wel eens gehoord van cat-style? Zal wel iets Canadees zijn. Pssssssst, iets dichterbij fans, ik heb gehoord dat hij getraind wordt om zijn pippi en kakka op het toilet te doen. Woef, waf, als dat lukt, gaan aunty Marilyn en uncle Frens, misschien wel een filmpje maken. Maar het is wel leuk hoor zo'n Canadeze correspondentie-cat. Goed voor mijn English. Grahahaha.

Nog een toppertje

2011-05-23T23:05:00.000+02:00

Lagen het baasje en ik amper te pitten en bij te komen van alle opwinding, wordt er midden in de nacht op de deur geklopt. Buurvrouw Ria met de mededeling dat Destiny aan het bevallen is. (woef, dat is dus een meisjespaard).
Baasje als de wiedeweerga het bed uit, kleren over elkaar aan getrokken en met de videocamera naar de stal. Ik dacht wat een opwinding, gewoon een veulentje eruit persen en klaar. Dus ik heb de deken nog maar even wat dieper over mijn oren getrokken en ben verder gegaan met mijn droom, als een ballerina door de ring dansen, gaap. Ik zie het morgen wel.

Toppertjes

2011-05-23T00:02:00.000+02:00

Zondag, lekker uitslapen, dacht ik dus. Nee hoor, het baasje was al vroeg op en, oh nee hè, ik krijg een borstelbeurt. En als ik ergens een hekel aan heb, dan is het dat gefrunnik met mijn haar.
Toen ik echter en passant langs de spiegel liep, vond ik het er helemaal niet gek uit zien. Vervolgens werd ik heel voorzichtig in de auto gezet (anders raakte mijn haar in de war) en toen reden we naar Holten.
En daar fans, moest ik meedoen met een heuse hondenshow.

Gelukkig was oom René zo lief om samen met mij de ring in te gaan. Baasje was nl. veel te zenuwachtig.
En zeg nou zelf, blauw met zwart kleurt errrrrrrg mooi.

Ik had al gehoord dat mijn zusje Otte die in de jeugdklasse meedeed, eerste was geworden.

Woef, waf, hartstikke goed hoor, maar ik dacht, ik zie het wel "kiek'n wat wordt".
Dus ik heb me de poten uit het lijf gerend.

Vervolgens werd ik ook nog betast en geknepen door een aardige Duitse mevrouw. Jammer genoeg had ze geen tijd om nog even met mij in meine Muttersprache zu plaudern.

Want ze moest nog in meer hondjes knijpen. Bajka was er nl. en ook mijn zusje Dewi.

En weet je wat, werd ik toch eerste. Ik was helemaal be-
duusd, had al dat geborstel blijkbaar toch geholpen. En mijn zusje Dewi tweede en mijn wandelvrien-dinnetje Bajka derde.

Woef, waf, nu naar huis baas, ik heb het wel gezien hier. Maar niks hoor, moest ik nog een keer met oom René een rondje lopen.

Dit keer moest ik strijden met een hele knappe gozer. En helaas, de voeten van Joep waren net iets mooier als die van mij.
Dus kreeg ik een eervolle tweede plaats.

Daar hoorde blijkbaar ook een prijs bij. Baasje kreeg de beker en ik een grote zak met lekkere brokjes.

Dan moet ik ook nog even blaffen, dat de allerallerallerbeste hond, de hond van York en Wendy was, nl. Briljant-Bryce of Dracc's Clan.

Zou ik toch haast het kleinste toppertje vergeten, een derde plaats, behaalde Djill-Dunja of Dracc's Clan. (een van die opdondertjes waar het baasje elke keer moest oppassen)

Dus een hele goede dag, voor mijn peetooms René en Albert van Of Dracc's Clan en natuurlijk voor Ortrud en Dieter von Altdeutschen Eck, waar ik en mijn zusjes vandaan komen.

Oom René, hartstikke bedankt dat je er voor hebt gezorgd dat ik mijn best heb gedaan. Volgende keer weer? En dan misschien in het rood? kleurt ook leuk bij zwart. Grahahaha.

Dan schakelen we nu nog even over naar Studio Sport!

Bambi

2011-05-19T17:01:00.000+02:00

Nat

2011-05-16T19:23:00.000+02:00

Woef, waf, kijk toch, allemaal Nederlandse madammekes. Ja fans, we zijn weer in Nederland.
Ik weet niet of ik daar wel zo blij mee moet zijn. Vanaf het moment dat ik uit de auto ben gesprongen, is het nat en koud.

En dan wordt ik tijdens de eerste wandeling ook nog eens van top tot teen bekeken door deze dames. Effe dimme dames, ik moet even bijkomen. Woef, ik heb toch echt last van een heuse cultuurshock. Grrrrrr.

ezels, grrrrrrrrr

2011-05-13T21:35:00.000+02:00

Zeer pootje

2011-05-08T23:00:00.000+02:00

We lopen een beetje achter met ons verslag, want er is van alles gebeurd. Maar eerst maar even over donderdag.
Weer een prachtige wandeling gemaakt. Maar soms is het wel even zoeken naar de juiste richting. Gelukkig hebben ze in la douce France van die leuke richtingaanwijzers.
En als er geen leukerd langs is gekomen om de zaak een beetje om te draaien, gaat alles goed.
We liepen over een heel oud pad, nog uit de tijd van de Kelten, een heus karrespoor.
In gedachten ging ik duizenden jaren terug en dat zag er niet goed uit voor mij. Ik had dan ongetwijfeld een hondenkar getrokken. Grrrrrr.

Nu was er gelukkig af en toe gelegenheid om bij te komen van de warmte en genieten van het uitzicht.
"Woef, waf, wat denk je baasje, kan ik nog even naar voren lopen om de dorpjes te tellen?"
"Tuurlijk Kyrah, wij wachten wel".

Die lange wandeling was echt de moeite waard, want we hadden het uitzicht over de hele vallei van de Doux. Geweldig. En we zaten ook nog eens op grote hoogte, wel 950 meter. Woef, waf, gelukkig had ik geen last van oorsuizing.

Dit was dus onze tocht op donderdag. Vrijdag wilde tante Lucy nog even een kleine wandeling maken om af te kicken.

"Geen nood", zei het baasje: "blijven we toch dicht in de buurt". Nou dat was maar goed ook. Maakt tante Lucy in het bos toch een salto mortale, ofwel, vallen op haar bips. Krak zei toen de enkel.
Enkelband ge-
scheurd. Dat was dus geen leuk einde van haar vakantie.

Met hulp van de pharmacie die haar kon voorzien met allerlei hulpmiddelen, kon tante Lucy met haar zere pootje toch nog met de trein naar Nederland.
En nu kan ze daar afkicken, waf, woef.
Beterschap tante Lucy, volgende keer beter.

De l'eau special!

2011-05-06T00:08:00.001+02:00

Net als in Nederland heb je ook in la douce France, een knooppunten-
route. En omdat tante Lucy inmiddels is gearriveerd, vond het baasje het tijd worden om weer eens een nieuwe route te wandelen.
We moesten die wijnranken maar eens van dichtbij gaan bewonderen. Ik vond alles goed, als ik maar van de partij was.

Helaas voor ons, liggen al die wijngaarden hoog tegen de bergen aan en dat betekent dus: KLIMMEN.

Baasje en tante Lucy hadden het er maar moeilijk mee, want woef, waf, woef, dat was een behoorlijke aanslag op de "kajuuten". En met het klimmen, steeg ook de temperatuur.

Gelukkig was het baasje goed voorbereid en had ze ook voor mij, het hondenveldflesje meegenomen.
Lekker slurpen, hoog op de berg.
Maar ik keek woef, waf, mijn ogen uit hoor. Er kwam geen einde aan, al die wijnranken.

En weet je wat zo flauw was, ik mocht niet eens een mooie stok meenemen. En er waren er wel duizenden, grrrrr.

Op een gegeven moment kwamen we langs een hele grote waterbak. En dat rook me toch lekker, daar moest ik toch echt even flink van lebberen.
En fans, dat was, me toch lekker.
Er zaten allemaal bubbels in.

Een heel verschil met het water dat in mijn hondenveldflesje zat. Woef, waf.

Ik werd er, hik, woef, waf, hik, oeps, heel erg vrolijk van. Hik, oeps, volgens mij was ik de klust, hik kluts, hik, een beetje kwijt.

Maar volgens het baasje was ik gewoon hartstikke teut. Ik had namelijk hik, oeps, hik het afvalwater van de wijnen gedronken. Maar ze vond dat ik een gezellige dronk over me had en ook een goede neus had, hik, woef, waf, hik, want het kwam van een hele dure wijn nl. hik, hik. de Saint Joseph. Hik, oeps, grahahaha.

Anito

2011-05-03T22:19:00.000+02:00

Woef, waf, wat zijn ze daar toch aan het doen? Het is een drukte van belang in Miallier.

Ik zie het baasje aan de praat met Patrick, Deborah en Marie-Claude. Ondertussen wordt er een nieuwe draad gespannen in onze wei. Waf, woef, daar ben ik helegaar niet blij mee.
Volgens mij is het namelijk ook schrikdraad, als ik het goed zie.

Waf, wat gebeurd er nu? Patrick en Deborah maken de deur open van de bus.
Ik hoor een hoop herrie in dat ding.

Oh nee hè, er komt woef, waf, een beest uit met lange oren. Het zal toch niet ......... ja, hoor. Het is Anito van Ruisset.
Een ezeltje van nog geen jaar oud. Ik weet niet of ik daar zo blij mee moet zijn.
Ik ben erg gesteld op mijn rust, en volgens mij, kan zo'n beest enorm kabaal maken. Zucht.

Kijk, nou, wordt hij ook nog verwelkomd door het baasje. Grrrrrr, wat een overloper.
Ik zie het voor mij, moet ik de volgende keer mijn uitlaatrondje met Anito lopen. De risee van Miallier. Grrrrrr.

Toch maar even gedag zeggen.
"Bonjour Anito, ca va?" "Iaaaiaaa, Kyrah, ik mis mamam zo erg. Ik ben nog nooit van haar wegge-weest, iaaaaa, iaaaaa".
Woef, waf, Dat dacht ik wel, een hoop narigheid op komst. Ik zie grote krokodillen-tranen in zijn ogen.

"Kyrah, kom we gaan wandelen". "Sorry Anito, ik heb geen tijd meer. Ga met het baasje wandelen.
Ga maar lekker grazen, dan komt woef, alles goed.

We zijn nog geen uurtje weg, of een verontruste voisine Madeleine, telefoneert naar Ruisset. Er loopt een ezeltje te dwalen door Miallier.
Was Anito toch op de schommelebom gegaan, op zoek naar mamam. Geen respect voor welke schrikdraad dan ook. Dat poezelige babyvachtje kan blijkbaar tegen een stootje.
Maar met al die kapzones heeft hij het wel voor elkaar. Nu lopen er namelijk 2 ezels bij ons in de wei. Grrrrrrrrrrrr.

Saint Gris

2011-04-29T21:41:00.000+02:00

Zoals beloofd, zouden we nog even terugkomen op Umbai, de franse Beaucheron. Baasje had een foto willen maken, maar helaas is Umbai een beetje erg verlegen.

Elke keer als baasje het fototoestel pakte, trok ze zich terug in haar appartement. Dus helaas, liet ze zich niet zoals ik in vol ornaat portretteren. Maar verschil moet er zijn.
Vanmorgen heeft baasje haar alleen maar de brokjes gevoerd. Eigen schuld, dikke bult, want ze ging er nl. de laatste dagen elke keer tussen-
uit als het baasje haar uitliet.
Gelukkig ging ze dan woef, waf, linea recta naar de geitenboerderij, maar dan nog, Baasje was in alle staten.

Maar vanmorgen mocht ik dus mee naar Saint Gris, (daar woont Umbai).
Daar trof ik een oude bekende nl.:

Marigold, het paard dat zo graag met onze Sinterklaas op stap wilde. Daar moet ik dus wel even een praatje mee maken.

"Hi,hiiii,hi, bonjour Kyrah, ca va?" "Woef, waf, Marigold, wat leuk om je weer zien, je ziet er werkelijk stralend uit, ben je nog op audiëntie geweest bij Sinterklaas?" "Mon dieu Kyrah, dat je dat nog weet".

"Oui, Ik heb op jouw brief een uitnodiging gekregen om langs te komen in Spanje om mee te doen met alle andere look a likes". Woef, waf, look a likes, wat is dat?"

"Hiiiiiiieeee, dat zijn alle schimmels die op Amerigo lijken". Woef, oké, en toen?"

"Kyrah, cherie, ik heb de dag van mijn leven gehad". "We werden allemaal glimmend opgepoetst, we kregen een hoefmanicure en toen nog een uitgebreide borstelbeurt." "Hieeeeee, het was net een beautyfarm." "Woef, waf, ja en toen, wat gebeurde er toen?".

"Hihihieeeeee, toen moesten we allemaal om de beurt met Sinterklaas op onze rug een rondje lopen."

"Woef, Marigold, kom op, laat me niet langer in spanning, mag je nu de volgende keer meelopen in de Sinterklaasoptocht."

"Oh Kyrah, cherie, ik schaam me dood, toen ik aan de beurt was, liet ik een grote kaka........, je weet wel op Sinterklaas zijn rode schoenen vallen."

"Hi, hi, hi, huuuuuu, ik moet er nog van huilen, ik ben nog heel erg triest, ik werd nl. huuhuuhuuuhinik gediskwalificeerd".

"Woef, waf, Marigold, dat is inderdaad wel très triste, maar troost je, je heb nu wel hele mooie gemanicuurde hoeven en dat heeft niemand hier in Saint Gris, oh zo."

Geel voor de ogen

2011-04-28T20:14:00.000+02:00

Ik vind het hier momenteel maar een saaie boel. Baasje moet haar tijd verdelen tussen mij en Umbai. Dat is de Beaucheron, waarvan ze dacht dat het wel een leuk vriendinnetje voor mij zou zijn. Nee dus, toen we met elkaar kennis maakten, vloog ze met de staart tussen de benen er vandoor.
Woef, waf, ik moest heel hard blaffen, ik ben hartstikke lief, maar die Franse Trien vond het dus helemaal niks.
De baasjes van Umbai zijn op vakantie en dus moet ze die ook af en toe een ommetje laten maken, maar daarover morgen meer.

Vanmiddag was er even tijd voor mij. Baasje had een nieuw weggetje ontdekt en dat moest ik natuurlijk ook even controleren.
Woef, waf, het was prachtig, maar het werd me geel voor de ogen. Ons pad werd nl. helemaal omzoomd door de bloeiende brem.

Hier noemen ze dat les jeunesse. Weer een woord geleerd.
En zo leren we spelenderwijs Frans, grahahah.

Wandeling

2011-04-24T21:52:00.000+02:00

Vandaag hebben het baasje en ik weer eens ouderwets gewandeld. De gekneusde teen staat weer zoals die moet staan, dus we konden weer de bergen in. Als vanouds hoog op de rotsen de omgeving verkennen.
Voor ons geen meubelboulevard of andere rare fratsen, gewoon genieten van de natuur. Waf, woef, waf.

Portaille!

2011-04-23T20:56:00.000+02:00

In de garage wordt al dagen heel hard gewerkt door het baasje, zagen, timmeren, boren, schroeven, het houdt maar niet op. Af en toe hoor ik gemopper, blijkbaar gaat het dan niet goed. Of ze komt met een meetlint om de maat tussen de twee garages op te nemen.

Nu wordt het helemaal span-

nend. Vosin George komt met hamer en steen-

beitel om gaten in de muur te slaan.

"Waf, woef"; blaf ik naar het baas-

je"; wat gaat er toch gebeuren?

"Ik ben die draad helemaal zat, Kyrah".

ik vind dat er een mooie portaille moet komen". "Portaille?", blaf ik vragend; "wat is dat nu weer?"

"Dat zie je wel als het klaar is", zegt het baasje.

Daar komt voisin George weer aan. George vindt mij heel lief, hij vindt het ook helegaar niet erg als ik hem aflebber. Hij smaakt naar knoflook en dat vind ik heel lekker. En dan zegt hij altijd: "Ah Kyrah, tu me lave?" Of ik hem schoonlik, grahaha.

Voisin George houdt ook van uitdagingen. Hij moest blijkbaar iets op maat lassen voor de portaille, dus kwam hij steeds weer passen meten en overleggen met het baasje.

Maar ik snap nog steeds niet wat een portaille is.

Om 17.00 uur echter, was het klaar en woef, waf, woef, fans wat ben ik blij. Nu weet ik dus ook wat een portaille is.

Een POORT!!!!!!

Weg cloture (schrikdraad). Baasje en voisin George hebben een echte poort gemaakt, met genoeg ruimte, zodat ik ook nog op straat kan kijken.

Speuren

2011-04-19T21:48:00.000+02:00

Grenouilles, ofwel kikkers!

2011-04-17T22:34:00.000+02:00

Het was me het weekendje wel, althans voor het baasje. Voor mij was het très calme, behalve dan, dat het stukken beter gaat met mijn gekneusde teen. Er wordt dus weer wat meer gewandeld.
Maar even over het baasje dan.
Is ze toch gisterenavond naar het theater geweest. Nou ja, theater, het was de plaatselijke toneelvereniging.

En het stuk ging over een verjaardagsdiner, met allerlei toeters en bellen. Nou baasje heeft niet alle toeters en bellen begrepen, maar wel dat men ook grenouilles ofwel kikkers ging eten. In ieder geval, vertelde ze mij, dat het allemaal très grappig was.
Dat was dus de zaterdagavond.

Vandaag, zondag dus, had ze een diner met voisin George, voisine Madeleine en nog andere familieleden. En zo'n diner is altijd een hele lange zit, met een aperitief, voorgerecht, hoofdgerecht, kaas, desssert, en koffie of thee na.

Maar nu komt het, je raadt nooit wat ze als hoofdgerecht voorgeschoteld kregen!

Cuisses de grenouilles, ofwel kikkerbilletjes. Hebben ze toch heel Kyrah's lac leeggevist, waaronder Kermit de kikker met zijn mooie kwaak. Niks geen avondconcert meer in D-kleine terts.

Grrrrrrrr. toen het baasje mij vertelde dat ze die kikkerbilletjes heerlijk heeft opgepeuzeld, sprongen mij de tranen in de ogen. Dierenmishandeling noem ik dat, waf, woef. Dus voorlopig zijn we niet on speaking terms. Woef!!!!!, grrrrrrrr.

Taalles

2011-04-15T20:51:00.000+02:00

Sinds deze week heeft het baasje een nieuwe naam: namelijk benevol de l'Ardechoise, ofwel vrijwilligster bij de fietsvierdaagse in Saint Felicien.

Dat heeft nogal wat voeten in de aarde. Voordat ze 's ochtends vroeg vertrekt (ja hoor fans, ik krijg de welbekende aai over de bol) moet er ook iets geregeld worden met de bakker die langs komt.

Bij George en Madeleine was alles nog donker. Nou dan maar het e.e.a. op papier zetten, maar dan wel in het Frans. Dus een hoop gesteun en gezucht (ze was al een half uur eerder opgestaan) en het paneau was gereed. Met plakband op het raam bij voisine Madeleine geplakt en weg was ze.

Toen ze 's middags weer terug kwam, stonden voisine Madeleine en cousine Fernande haar al op te wachten.

Mij hielden ze met z'n tweeën vast, want ik ben très costeau en de madammekes zijn très petite.

En een lol dat die madammekes hadden.

Vosine Madeleine hield een heel betoog over het paneau dat ze op haar vitrine had gevonden. Ze dacht dat het iets van de commune was.

Dus de bril erbij op en toen zag ze dat het van het baasje was.

Ze was vol bewondering voor de franse tekst en het handschrift.

Grahaha, ikke niet hoor, ik weet hoeveel moeite het gekost heeft.

Maar cousine Fernande is heel streng, want ze verbeterd het baasje altijd, als die krom Frans praat.

Dus:" très bien, Giny, mais il manque une E." Het brood is namelijk vrouwelijk in la douce France.

Grahaha, wat een flauwekul, stoet is stoet, toch!!!!!!!

Le jardin

2011-04-12T20:59:00.000+02:00

Vandaag maar eens even de jardin inspecteren. Vorige week zag ik vanaf mijn plaatsje in de schaduw, dat het baasje druk in de weer was met de debrousailleuse, ofwel bermmaaier. En als ik dan al dat zweet zie en ruik, ben ik blij met mijn hondenleven hoor! Maar blijkbaar had Jean-Francois medelijden met haar, want die kwam de tondeuse, ofwel de grasmaaier brengen.
Nou fans, er ging een wereld voor het baasje open. Ze zoefde met dat apparaat rits, rats, roets, over de pelouse, (gras dus).
Maar nu de rust is wedergekeerd, vind ik het woef, waf, woef, tijd voor inspectie.

Een heel verschil, nu het gras geen twee kontjes hoog meer is. Ik zie allerlei interes-
sante dingen liggen. Steentje hier, rubbertje daar, stuk hout, heeee, waar valt mijn oog nu op?

Een lange gele slang, en het bubbelt ook nog. Maar dat is een leuk speeltje. Even kijken, waar het ding naar toe gaat.

Woef, waf, woef, grrrrrr. volgens mij moet ik heel snel maken dat ik weg kom.
Want is dat niet zo'n ding waar ...........
baasje nee niet doen, ik ben al weg, ik zal het nooit meer doen.
Pffffffff net op tijd de plaat gepoetst, anders was ik kletsnat geworden.

Boodschappentas

2011-04-09T09:47:00.000+02:00

Vanmiddag was voisine Madeleine weer eens ver-
legen om een praatje. En dat doet ze altijd onder het mom van; ik kom iets brengen.
Zaten de goede gaven vorig jaar nog in de zakken van haar schort, nu heeft ze groter geschut ingezet;

nl. een boodschappentas.
"Bonjour Kyrah, bonjour Giny, ça va?"
Terwijl ze aan het kwebbelen was, dwaalden de ogen van het baasje en mij, elke keer weer naar de boodschappentas. Hoe lief voisine Madeleine ook is, ze is soms wel erg lang van stof, die tante, en daar een nicht van, erg gentil, en daar de broer weer van en voor je het weet, zijn we het hele dorp doorgeweest.
Nadat vele familieleden, vrienden en kennissen de revue gepasseerd waren, ging ze over tot de orde van de dag, ofwel het uitpakken van de boodschappentas.

Fans, wat daar allemaal uitkwam; chocola, witlof uit de jardin van George, appel, sinaasappel, banaan, fles rode wijn (lege fles graag terug) en dan iets in aluminiumfolie. En waf, waf, dat rook toch lekker. Een heuse biefstuk fans, maar niet voor mij grrrrrrr.

Had ze mij toch helemaal vergeten. Ik kreeg een schouderklopje en weg was ze.
Ze had geen tijd want ze moest pissenlit (spreek uit als piesantlie) plukken.
"Wat is dat?" vroeg het baasje.

Fans, dat zijn paardebloemen. Onze hele weide staat er vol mee. Baasje was natuurlijk erg curieus, ik ook, wat ze daar mee ging doen. Ze plukte de blaadjes en daar maakte ze een salade van. Voisin George vindt dat heel lekker. Bij ons eten de paarden het, maar hier schijnt het volgens voisine Madeleine een delicatesse te zijn.

Maar ja, die biefstuk hé, die rook wel erg lekker en was volgens het baasje ook wel erg groot.

Gelukkig voor mij, is het baasje niet zo'n kannibaal en nadat ze voor de goed orde geproefd had (moet natuurlijk wel verslag aan de voisine uitbrengen), mocht ik de rest.
Woef, waf, en dat was me toch lekker. Ik ben nog aan het uitbuiken.

Ze mag vaker langskomen met de boodschappentas. grahahahah.

Concert

2011-04-08T19:30:00.000+02:00

Ondanks dat we bijna in de rimboe wonen, heb je ook hier culturele evenementen en die wil ik jullie natuurlijk niet ontzeggen, waf, waf.

Warm

2011-04-07T20:21:00.000+02:00

Terwijl het baasje vanmiddag met een aantal franse dames aan het wandelen was, moest ik met mijn gekneusde teen thuisblijven.
Maar vanmiddag vond ik dat niet zo heel erg. Ik had al even lekker gezwom-
men, omdat dat mijn spiermassa op peil houdt .

(zegt het baasje hoor).
En het was hier vandaag, echt waar, 35 graden.
We zitten zelfs nu nog steeds buiten met 20 graden, dus dat is aangenaam verpozen, toch!

Maar ik baal wel, want door die gekneusde teen, kunnen het baasje en ik niet eens de omgeving verken-
nen. Het blijft bij de weide van de buren. Nu is dat wel een heerlijke zachte onder-
grond.

Geitenvoer zegt het baasje. Maakt mij niet uit, kan ik toch nog heel voorzichtig een sprintje trekken.

Klusjes deel 1

2011-04-06T10:59:00.002+02:00

Het was me vandaag het dagje wel. Baasje was druk met gras maaien, hibiscushaag tailleren, en tot overmaat van ramp moest ze het ook nog hoger op zoeken.
In de woonkamer was een stuk van de muur wel heel erg vochtig. Dus wij naar buiten om te kijken wat er aan de hand was. (jaaaah, ik heb ook overal verstand van woef). Wat bleek nu, de afvoerpijp boven aan het dak was losgewaaid. Gelukkig houdt het baasje net als ik van grote hoogte. Want dit was wel op 8 meter hoogte. Voisin George opgetrommeld zodat hij de ladder kon vasthouden en het baasje gewapend met een tube pvc-lijm de hoogte in. Ca va?, zei voisin George. Trés bien, zei het baasje, gelukkig bleek het een fluitje van een cent te zijn en was er tijd om een klein wandelingetje te maken.
Dus met zijn tweeën
OP STAP!!!!!!!!

Vanwege de grootte van het filmpje moest de baas het in tweeën knippen, woef, waf, dus .........

klusjes deel 2

2011-04-06T10:59:00.000+02:00

la douce France

2011-04-03T22:02:00.000+02:00

Ja fans, ik en het baasje zijn weer in la douce France. Na een lange rit, verdeeld over 2 dagen met een overnachting, werden we vanmiddag heel erg hartelijk verwelkomd door voisine Madeleine en voisin George. Die waren verschrikkelijk blij ons weer te zien en ze vonden mij ook trés beau, mooi dus, waf, waf. Baasje vond dat ik heel erg lief was geweest tijdens de rit, geen enkel blafje of protest, plassen, poepen en hup weer in de voiture. Ben vanmiddag dan ook verwend met extra pensstaafjes. Ik moet wel even wennen aan al die ruimtes, dus loop de hele tijd maar achter het baasje aan, anders verdwaal ik nog, woef, waf.

Natuurlijk moest ik ook weer even de omgeving verkennen. Dat zag er allemaal geweldig uit. Het zonnetje scheen en het was lekker warm, hoewel, geef mij maar schaduw. En overal bloesems van alle fruitbomen.

Al die ruimte en dat sappige gras noodt natuurlijk uit tot het trekken van een sprintje. Hartstikke gaaf joh.
Baasje moest wel lachen, maar was ook wel een beet- je boos, vanwege mijn zere teen.

Maar die heeft ze heel goed afgeplakt met sporttape, dus dat is best wel uit te houden.

Kyrah's lac, dus mijn meertje was er ook nog steeds. Maar volgens het baasje lag daar nog een beetje teveel rommel in van de bomen.
Dus die duik houd ik nog tegoed.
Maar fans, ik denk dat ik het hier wel ga uit-houden, waf,waf.

Sloerig

2011-03-31T16:02:00.001+02:00

Vanmorgen sprong ik heel opgewekt, achter in de auto, in de veronderstelling dat er lekker gewandeld zou worden. Helaas, het ging richting dierenpraktijk waar ik op de behandeltafel belandde. Grrrrrr.

Dit was dus niet mijn idee van een dagje uit. Er moesten foto's gemaakt worden van mijn botten, waf, waf.
En er werd ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om een foto van mijn dikke teen te maken.
Maar eerst werd ik door middel van een roesje in slaap gebracht, zucht.

Toen gingen ze met me rijden, niet dat ik dat echt mee kreeg hoor. Ik was helemaal onder zeil.
Mijn dikke teen bleek zwaar gekneusd te zijn, dus wandelen aan de riem en niet te ver. Grrrrrr.
En wat de foto's van mijn botten betreft, dat moeten we nog even afwachten.
Die worden opgestuurd, waf, woef.

En nu ben ik nog steeds een beetje "sloerig in de rakker", ofwel een beetje duffig.

Rintje en ik..........

2011-03-31T00:34:00.000+02:00

Vreemd!

2011-03-29T14:33:00.000+02:00

Tijdens onze wandelingen komen we soms toch wel hele vreemde dingen tegen. Zo liep ik gisteren met het baasje en buurvrouw Ria (waf, het was weer maandag) door een hele mooie beukenlaan bij De Lutte.

Met bomen, die wel groeiden tot in de hemel, waf, woef.
Blijkbaar spookt het daar soms in de nacht. Baasje en tante Ria, hadden het over witte wieven en de helhond.
Af en toe zag ik ze soms ook heel schichtig achterom kijken.
Vooral die helhond zat ze erg dwars.
Opeens een kreet, buurvrouw Ria in de bocht. Jaagt ze je eerst de stuipen op het lijf en dan.................

waf, woef, wil ze alleen maar laten zien, dat haar naam in de boom gekerfd is.
Nou, volgens mij, buurvrouw, is Ria een veel voorkomende naam en is het vast een andere Ria geweest die in die boom heeft zitten snijden.
Lekker belangrijk, toen wij in de Lutte arriveerden, dat was pas belangrijk.
Staat daar toch een grote nephond op een sokkel.

Daar moest ik toch wel even het fijne van weten. Dat bleek dus de bewuste helhond te zijn. Het spook van baasje en buurvrouw Ria.
Eng beest hoor, als mensen die vroeger tegen kwamen, sprak men over de dood. Waf, dat was dus niet best grrrrrrrr.

Gelukkig lijk ik maar een ietsiepietsie op dat rare beest. Oké, ik heb ook grote oren, maar niet zo groot. En waf, ja, ik ben ook overwegend zwart, maar ik heb ook hele mooie roodblonde lokken.
Maar het allerbelangrijkste, ik ben geen enge hond. Baasje zegt nl. altijd dat ik heeeeeeeeel errrrrr lief ben.
En ik vind mezelf ook veel knapper, waf, woef.

Sociodag!!!!!

2011-03-27T22:04:00.000+02:00

Baasje was vanmiddag weer van alles aan het verzamelen, fototoestel, filmcamera, nog een filmcamera, 4 pensstaafjes en volgens mij ging er nog veel meer in die rose tas van haar.
Waf, woef, zucht, het zal toch niet waar zijn, volgens mij gaat ze weer naar dat grut in Markelo.
Ik kreeg weer wat lekkers, een aai over mijn kop en:" Kyrah gaat oppassen", en weg was ze. Grrrrr.

Maar nu kan ik net als al die andere fans genieten van de laatste soapaflevering van de of Dracc's girlies en dat is ook wel wat waard. Dus fans, woef, waf, een bak met lekker water, een zak met brokjes corn, lekker chillen op mijn nep Bidiabed, laat maar komen die film...........