Geen nieuws

In la douce France is het koud en nat. Maar dat maakt mij helemaal niets uit. Ik vind het heerlijk om door de regen te banjeren en dan daarna met de smerige pootjes de keuken in te lopen. Woef, woef.

Ja ik heb een hele mooie blaf en af en toe als ik goed bij blaf ben, dan probeer ik het uit als er iets voorbij komt. Baasje zegt dan: "goed opgelet Kyrah" en dan ben ik helemaal blij.

Baasje is ook blij, die heeft vandaag haar prutje kunnen koken op een heel mooi fornuis in de nieuwe keuken.
Daar werd me toch een ophef over gemaakt.
Ik zou zeggen: "ga gewoon aan de brokken en lekker rauw vlees, heb je helemaal geen fornuis nodig, toch?"

Afscheid

Ik ben nog steeds een beetje verdrietig, want gisteren zijn tante Lucy, Bente en Joran weer naar Nederland vertrokken.





Niks geen gekietel meer onder de okseltjes of op mijn buikje. Snik, snik.
Dus heb ik vandaag een beetje lopen kloojen met als gevolg een heel boos baasje.

Want omdat het buiten net herfst was, regen, storm (niks niet mooi weer in Frankrijk), heb ik mijn kussen maar even onder handen genomen. Het lag gewoon niet lekker. Hier en daar een bult en
wat ik ook probeerde, het wilde maar niet vlak worden. (daarnaast was het ook nog 2e hands, dus eigenlijk niet mijn smaak) Maar tsja, het liep een beetje uit de hand. Ik heb een beetje teveel mijn best gedaan. Want de vlokken vlogen om mijn welgevormde oortjes (jaaaaa, is helemaal goed gekomen)

Dus weer een kussen naar de Filistijnen. Maar ik heb net gedaan alsof er een Tsunami was langsgekomen. En weet je wat het mooiste is, ik heb nu een heerlijke driedubbel opgevouwen deken. Lekker donzig zacht.

Enne bedankt baas, ben helemaal blij!!!!

Dagje uit.

Vanmorgen moest ik al vroeg uit de veren. Baasje besteedde extra veel aandacht aan mijn uiterlijk. Ik kreeg een extra borstelbeurt. (al mijn mooie slagen werden zorgvuldig gekamd) Toen ging het in de auto richting Preaux. We gingen een tegenbezoekje brengen aan mijn Belgische fans die in de buurt af en toe een grote verbouwde boerderij bewonen.
Die was niet groot!, die was gigantisch. Tsjonge, tsjonge, ik werd tureluurs van al die ruimtes en hoogtes. Ik was dan ook blij dat we een uitgebreide sightseeing kregen.

We begonnen bij de ezels, leuke beesten hoor, maar wel erg nieuwsgierig.
Randy ging wat brood en suikerklontjes uit de keuken halen, want dat vinden ze erg lekker.

Petronella was zo onfatsoenlijk aan het eten dat ze van alles tussen de tanden had zitten. Zou ze wel weten wat flossen is?

Toen gingen we naar het zwembad, maar omdat het nog te koud was, lag er een groot zeil overheen.

Dat moest ik natuurlijk wel even inspecteren.
Het leek wel een waterbed, het wiebelde heerlijk.
En snap je dat nu, iedereen was aan het lachen.

Baasje zei tegen Bente:" haal die waterrat maar gauw uit het water, voordat ze er doorzakt".
Ik lijk helemaal niet op een waterrat, toch!

Vervolgens werd ik door het baasje niet al te zachtzinning onder de oksels gepakt, want we moesten een trap op.
Steunend en zuchtend ging ze naar boven, want ze vond mij wel erg zwaar. 19 kg. schoon aan de haak.
Sportschool baasje!!!

Boven aangekomen moest ik nog even op de statiefoto met Jitsel, Frans en het baasje. Het was me het dagje wel.

Vanavond vroeg naar bed.

Op verkenning

Zo mijn buikje lekker vol, wat zal ik eens gaan doen? Hé wat zie ik, onder het spannende witte lijntje tussen de twee garages zit behoorlijk wat ruimte. Als ik nu eens even, ja.........., dat lukt, met mijn buik over de grond, kruip door, sluip door.
Maar dit is leuk, een kronkelweggetje. Dat gaat vast naar de overburen. Even wat geurvlaggetjes achterlaten. Nu maar eens kijken hoe het met mijn franse vrijer is.

Hoeeeeee, Fenelle waar zit je?
Het lijkt wel alsof ik alleen op de wereld ben, geen voisine Madeline, geen voisin George. Barzabul (is de zwarte kater van George) zie ik ook niet. En mijn franse vrijer geeft ook niet thuis. Oh wacht ik hoor iets, even mijn oren spitsen. Kyrah, Kyrah, ik hoor het baasje een beetje paniekerig roepen. Wat heeft zij nu weer. Laat ik me toch maar even melden. Want ze zegt dat ze iets lekkers heeft.
Woefjandori, moet ik gelijk weer achter het lijntje.

Maar wat doet ze nu? Dat is niet eerlijk, nu is er niet 1 lijntje, maar zijn het er wel 4.
Even kijken, joei, joei, joei.
Oh wat intens gemeen, wat een duivelse draad.
Mijn neus gloeit als een 60 watt lamp!

Belgische fans

Vandaag kreeg ik bezoek van Jitsel, Frans en Randy. Die kwamen helemaal uit België om mij te bezoeken. Ik heb mijn fans over de hele wereld, Canada, Duitsland, Nederland en dus ook België.
En gezellig dat het was. Jitsel had 2 hele lekkere botjes meegebracht uit België. Ik rook ze al van ver, want er hing een heerlijke patatlucht aan de zak waar ze in zaten. Dat was dus echt kwijl, kwijl, lebber de lebber.

En Frans heeft een heerlijk kaal kruintje, en weet je wat ik van hem mocht?

Juist ja, lekker aflebberen, heerlijk. Op het menu, een belgisch schedeltje, wat wil een hond nog meer!!!!!!!!!

Graven!!!!!!

Vandaag heeft het de hele dag geregend in la douce France. Ik ben maar wat blij met mijn 4 seizoenen jas, want weer of geen weer, ik moet naar buiten.

Maar die regen vind ik helemaal niet erg, want weet je dan is de grond hier zo lekker zacht en dan kun je heerlijk graven.
Flits, flats, rits, rats......

Even kijken, ja baasje is niet in de buurt. Regent haar te hard, wat een watje.
Dus daar ga ik weer Flits, flats, rits, rats, het gat moet nog groter.

Hi, hi, hi, ik heb stiekem de tennisbal van Joran
en Bente gepakt. Die ga ik lekker begraven.

"Wat zeg je Bente?", "ben je de tennisbal kwijt?",
"Ik weet van niks hoor, mijn naam is haas!!!!"

Alweer wandelen

"Alweer wandelen", verzuchtte Joran tegen zijn mama, tante Lucy: "mag ik niet thuisblijven bij Kyrah?"

Ik spitste mijn oortjes, :" ja blijf Joran, dan hoef ik niet in de bench en kunnen we lekker met elkaar spelen". Gelukkig mocht Joran thuisblijven, konden die dames mooi alleen op pad. En was ik thuis met mijn grote vriend.

En dan word ik lekker onder mijn buik gekieteld en achter mijn oortjes, oh heerlijk, ga nog even door.

Ja, achter mijn pootje, daar jeukt het zo.

Helemaal goed.

Maar Joran wordt zelf ook graag geknuffeld, alleen mijn botje vond hij niet zo lekker.