Oranje boven in Miallier

Woef, woef, oh nee hé, net naast. Of was het buiten spel. Waar dit over gaat? Voetbal natuurlijk. Nederland moet voetballen en wij zitten met zijn allen in oranje kleuren voor de televisie.

Dat was dus de verassing die ik had voor Jenna.
Ik had een prachtige oranje broek voor haar geregeld met de Nederlandse driekleur. Nou ze vond het maar niks, want het was niet ontworpen door een echte ontwerper en dus geen haute couture.

Echt een dame met noten op haar zang.
Maar na veel aandringen van ome Gerrit heeft ze het toch maar aangetrokken.
Want ze wilde geen spelbreekster zijn.
Zelf had ik een prachtige jurk aan. Wel met sluikreclame. Als ze mij maar niet oppakken, zoals met de Bavaria-dames is gebeurd. Maar wij zitten op het platteland en niet op de hoofdtribune.

Het was ook echt een plezierige bende, want ome Gerrit had buiten ook oranje vlaggetjes opgehangen.

Al die Fransozen die langsreden trokken bedroefde gezichten, want les Bleus zijn verschrikkelijk afgegaan. De hele natie spreekt er schande van.

Maar dan wij, wij zaten dus gezellig voor de tv. met chips en worst en elke keer als de scheids verkeerd floot, dan blaften wij hi, ha, hondenwaf, waf, waf.
Onze baasje waren wel heel erg opgewonden, elke keer als er bijna een goal viel, werd er gegild en rare bewegingen gemaakt.
Raar spelletje, zwaar vermoeiend. Jenna en ik zijn op een gegeven moment maar ons eigen voetbalspelletje gaan spelen.

Misschien kan ik wel een voetbalteam beginnen met de clan. Zetten we Cuando in de goal en ga ik met de dames achter de bal aan. Dus clan, begin maar vast met rek- en strekoefeningen. En van Rintjes Rebel maken we dan de ballenjongen. Dat wordt een dream-team, zeker en vast.

Logeerpartij

Dag fans van Kyrah. Ik ben dus Jenna en mag een weekje bij Kyrah in la douce France logeren. Het is hier super gezellig. Ik moest wel even wennen aan die jongedame, want ik ben al zeven.




Ze wil altijd spelen en daar heb ik niet altijd zin in, want ik heb veel tijd nodig voor mijn styling en make-up.
Ik houd ervan om er netjes bij te lopen en niet zo shappy zoals ze er hier op de boerderij uitzien. Dat noemen ze blijkbaar tenue de combat. Het zal.
Wat dat betreft ben ik een echt stadsmens. Maar ik moet zeggen een weekje op het platteland is wel goed voor mijn reukzin. In de stad heb je allerlei vieze geurtjes, maar hier is het back to basic.
Kyrah neemt mij overal mee naar toe en van een balspelletje is ze ook niet vies. Af en toe laat ik haar winnen, want anders is het zo demotiverend voor zo'n snotaap.

Want een snotaap is het hoor. En nieuwsgierig joh, niet normaal. Of ik elke avond krulspelden zet en of ik al een vrijer heb. Niet te filmen.
Maar goed, ik denk maar zo, ik ben ook jong geweest.
Morgen heeft ze een verassing voor mij, ik ben benieuwd, want ik ben niet zo snel onder de indruk.

Vriendinnetje

En grrrrrrrresellie dat het hier is. Eindelijk iemand voor mij gearriveerd.

 Mag ik jullie voorstellen aan Jenna. Jenna is een Airdale terrier, ze komt oorspronkelijk uit Engeland, kan dus heel goed Engels, maar ze heeft net als ik een Nederlands baasje. Dus wij blaffen Nederlands met elkaar.
Ze ziet er wel heel bijzonder uit. Heeft allemaal krulletjes. Volgens mij zet haar baasje ome Gerrit elke avond krulspelden bij haar.
Misschien moet mijn baasje maar eens gaan kijken hoe ome Gerrit dat doet.

Pssst, als je iets dichterbij komt, dan kun je ook haar staartje zien. Dat is helemaal het einde, of eigelijk zit er geen einde aan. Want er zit een hele grote krul in, net een rolmops.
Grrrrraaa, grrrrraa, grrra.



Even over wat anders hebben, want ze komt er net aanlopen.


Het is een hele gezellig boel in Miallier. Ome Berend heeft de i-pod meegenomen, met muziek uit de oude doos. De hele dag worden er liedjes meegekwijld die ik niet ken. En ome Berend danst met de boormachine door de keuken. Maar ze werken ook wel heel hard, want de keuken is presque fini.

Vandaag zaten die 2 mafkezen van ooms boven op het dak. Jenna en ik kregen kramp in onze nek van het naar boven kijken.

Dus Jenna en ik hebben maar eens een serieus geblaf onder vier ogen gehouden.
Ik heb haar gevraagd of ze al een vriendje had, want ondanks die vreemde krulletjes ziet ze er wel heel lief uit.
Ik heb haar verteld van mijn franse vrijer.


Maar dat ik er eigelijk nog niet aan toe ben.
Toen vertelde ze mij haar geheimpje.
Bij hun in de buurt in Nederland woont een Japanse hond, wit en met een lange staart en daar kwijlt ze op.
 En weet je hoe die heet: "Suziki".
Volgens mij is dat een auto, toch!!!!!

Kanjers

Hebben jullie wel eens 171 km. gefietst, bergje op, bergje af? Nee, nou deze 2 kanjers dus wel.

 Marcel en Jos hebben hier in de Ardeche de tocht der tochten volbracht. Met 15.000 andere deelnemers de bergen in. Helemaal super.
Ze roken wel heel erg naar tenenkaas, vond ik, toen ze weer terugkwamen.
Maar ja wat wil je als je zo'n krachtsinspanning moet leveren.

Baasje rook ook wel enigzins vreemd toen ze weer terugkwam. Die heeft de hele middag met een mes lopen zwaaien. Chips van het stuur afgeknipt. Neeeee, geen Lays, maar een chip, zo'n ding voor de computer.
Maar gelukkig is de Ardechoise nu afgelopen en is alles weer normaal. Hoewel, wat heet normaal.
Morgen komen de omes Gerrit en Berend. En dit keer komt er ook visite voor mij, nl. Jenna. Ik ben benieuwd, eindelijk een speelgenootje voor mij. Grrrrrresellie.

Ardechoise

Deze week staat helemaal in het teken van de Ardechoise. Dat is een soort van fietsvierdaagse, vergelijkbaar met de Nijmeegse vierdaagse in Nederland. Zaterdag worden hier 15.000 fietsers verwacht. Dat wordt dus een hele happening en dringen op die smalle weggetjes hier.

Vanochtend vroeg hebben het baasje en ik deze 2 kanjers Marcel en Jos uitgezwaaid. In de stromende regen zijn ze naar Saint-Félicien gefietst om daar vervolgens een route van 160 km. te fietsen. 

En dan niet zo als in Nederland tout plat, nee, berg op, berg af. Als ik er aan denk, breekt mij het zweet uit.

Mijn ranke lijf is ook niet echt gebouwd voor dit soort strapatsen. 

Maar niet alleen Jos en Marcel doen mee, nee baasje heeft zich ook opgegeven voor de Ardechoise. Niet om te fietsen hoor! Vindt ze veel te stijl. Ze moet enveloppen uitdelen aan buitenlanders.

Daarnaast moet ze een kleine toelichting geven over hoe alles reilt en zeilt tijdens het fietsgebeuren.

Maar daarvoor moet ze wel een uniform aan, ha, ha.

Een heel mooi hoedje, ontworpen voor de fraaie fragiele franse hoofdjes. Baasjes kop past er amper in. En dan ook nog een mooi T-shirt met de naam van de Ardechoise er op gedrukt.

Dus fans, ik voel me wel een beetje in de steek gelaten. Maar baasje heeft het goed gemaakt met een extra lekker pensstokje. Maar weet je ik zou wel een klein vliegje willen zijn, dan kon ik stiekem kijken wat het baasje daar uitspookt, want ze spreekt Frans als een vache qui parle espagnol. Ha, ha.

Pluie

Weer of geen weer, baasje en ik gaan elke morgen een half uurtje lekker wandelen in het bos.

Vanmorgen ook weer, het regende cats and dogs, (yes ik kan ook Engels). Dus baasje de zevenmijlslaarzen aan en ik met mijn gewone daagse stappers op pad.
Het bos heeft van die hele spannende paadjes.

Maar vanmorgen kreeg ik ook een heel nieuw luchtje in de neus. Baasje, vite, vite, kom snel. Kijk eens allemaal rare gaten in de grond.
Baasje komt op haar dooie gemak aangekuierd, neemt mij helegaar niet serieus.



Baasje, kijkt, kijkt nog een keer en zegt dan heel streng: "Kyrah heel goed oppassen, want dat is het spoor van een sanglier".
Woef, woef, ik kijk haar met grote ogen aan. Een sanglier? "Everzwijn", zegt ze.
Grrrrrdorie, maar dat is wel heel spannend.
Ik zet al mijn mooie zwarte haren rechtop, want nu moet ik natuurlijk wel indruk maken en langzaam vervolgen we ons pad. Opeens hoor ik heftig gekraak in het kreupelhout. Nu vind ik het toch wel een beetje eng worden. Stel je voor een heus sanglier. En dan opeens, ja, daar zie ik hem. Wat een kanjer.
Maar heuresement, deze was zo dood als een pier. Ha, ha.
Hadden we jullie mooi te pakken !!!!!!!!

Visiteurs

Even mijn oren spitsen. Volgens mij hoor ik iets. Klingeling, ling. Oui, iemand luidt onze koeienbel Dus snel als de wind ben ik bij de voordeur. Gezellig visite. Wie er ook komen, ik vind iedereen even leuk. Maar deze visite vindt ik wel heel leuk.

Onze Belgische vrienden zijn nl. gearriveerd.
Baasje heeft nl. een televisie gekocht, maar die doet het nog niet
Bonjour Kathleen, high five.
Ik hoop dat je de rest van de familie ook heb meegebracht.
Even kijken, ha ja, ik zie het.

Het kleinste kruimeltje, Ine, is ook mee. Maar het duurde even voordat ze uit de auto wilde komen. Ze vindt mij nl. wel erg groot en ik vind haar ONTZETTEND LIEF.  Ja en dat laat ik haar dan blijken ook. Happen, likken en springen.

En Silke is ook mee. Silke is het oudere zusje van Ine en al echt een dametje. Ze heeft van die hele mooie teenslippers met allemaal glimmertjes.
Misschien vraag ik ook zo iets voor mijn verjaardag. Ik moet elke keer van haar gaan zitten.

En dan hebben we nog papa Johan. Die wilde mij wel even lekker knuffelen tussen de bedrijven door. Papa Johan heeft gelukkig de nieuwe televisie van het baasje aan de praat gekregen. Dus nu kan het baasje ook voetbal kijken. Vindt ze niet zo belangrijk hoor.


Maar als buurman George het heeft over les Bleus, dan kan ze er tenminste over mee praten. Maar doen les Bleus eigelijk wel mee?
Vast wel iemand die dat weet, we zullen het wel horen en anders kijken we gewoon met zijn tweeën  naar Commissaris Rex.